Articles by Neslinur Hızlı Erkılıç
Online Journal of Art and Design, 2022
The COVID-19 pandemic-induced social distancing restrictions imposed in many cities of the world ... more The COVID-19 pandemic-induced social distancing restrictions imposed in many cities of the world redefine common spatial behavior and everyday life. In this context, some of the current debate topics focus on the need for hybrid spaces in the urban fabric, while some concentrate on the necessity of the fragmentation of urban space. The motivation of this paper is to emphasize the potential of outdoor spaces as effective components of this duality. This study aims to reconceptualize the change of outdoor spaces by investigating their role and meaning during the pandemic. Depending on the conceptual framework developed by the criteria defining the relationship among outdoor spaces and social interaction, this paper clarifies how these spaces are perceived, evaluated and used by people. The new spatial behavior that has changed within the pandemic is investigated via selected study areas located in mixed-use and traditional residential settlements in Ankara, the capital of Turkey. The research data are obtained with the participation of 150 residents in total: a survey is conducted to 120 participants, and on-site observations and in-depth interviews are conducted to 30 participants. The results are digitized and represented with figures and schematic diagrams. The findings developed by qualitative and quantitative analyses contributed to the literature by revealing potential value regarding the intervention of outdoor spaces in the context of a holistic planning approach. This study can help determine what variables should be considered for future social interaction through outdoor spaces in the urban design framework.
ICONARP International Journal of Architecture and Planning, 2021
Purpose
Over the past few decades, cities have been subject to dramatic interventions such as ra... more Purpose
Over the past few decades, cities have been subject to dramatic interventions such as rapid developments, increased modernization and capitalist production of spaces. These changes, occurring in parallel with globalization, have changed the long-lasting environmental perception and damaged the sense of attachment by transforming urban spaces into unidentified areas. In this regard, the main purpose of this paper is to explore the components of the sense of place and identifying its factors under the changing conditions. This conception aims to develop an integrated proposal that provides a better understanding of fluxional urban areas.
Design/Methodology/Approach
The methodology of this study consists of two parts; literature review and, field survey which adopts a qualitative approach through a web-based survey and semi-structured short interviews with locals. Within this scope, by chronologically reviewing the literature, the first part of the article questions how the sense of place can be defined and what components can serve to define its perception. In the second part, Kuzguncuk, which is one of the historical and most liveable neighbourhoods of Istanbul, is examined as the case study of this research. Due to its recent designation as an urban transformation area, the study focuses on to reinterpret Kuzguncuk according to its residents’ sense of place.
Findings
After the findings are obtained and evaluated with a five-point Likert scale, the effect levels of the components on the quality of urban areas and the satisfaction of the people in the neighbourhood are determined.
Research Limitations/Implications
Due to the pandemic measures, the survey conducted to the residents of Kuzguncuk was carried out digitally, and the interviews were realized by taking into account social distance.
Originality/Value
This paper foresees to contribute to the literature by developing an empirical study on the concept of sense of place with its descriptive and interpretive approach. Further studies, which can utilize the results of this article, may answer questions about how the components related to sense of place sought out and reinterprets these factors over historical places.
Mimar.ist, 2021
Istanbul University, Institute of Biology (currently known as Botany Division), designed with a f... more Istanbul University, Institute of Biology (currently known as Botany Division), designed with a functionalist style by Swiss-Austrian architect Ernst Egli, was built in 1935 in Süleymaniye. The Institute and (Alfred Heilbronn) Botanical Garden were of great importance to meet necessary technical and architectural aspects of contemporary biology education for the first time in Turkey. The land on which the institute was founded, where Ağa Gate, Bab-ı Meşihat and old Istanbul Girls' High School were located before, has become an important part of the 20th century modern architectural heritage by having a place in the memory of the city with events, structures, people and plants, which emerged under the influence of social and political dynamics in the Republic period. The Institute of Biology located in the ‘Süleymaniye Mosque and its Associated Component Area’, which were inscribed on the World Heritage List in 1985, is currently on the agenda as a controversial subject due to the evacuation of the Division and Botanical Garden and their allocation to the Istanbul’s Mufti's Office. This study draws attention to the historical values and current potentials of the building and garden on the basis of preserving the modern architectural heritage.
Mimar.ist, 2019
This study is about understanding and exploring the potentials of undefined urban open spaces whi... more This study is about understanding and exploring the potentials of undefined urban open spaces which are often referred to as various negative associations such as neglected, empty, derelict, abandoned, waste, etc. by citizens and designers. It has become increasingly vital to explore the possibilities of participation of these spaces in public life due to various complicated urban problems of the period we are in. The approaches to undefined urban open spaces vary depending on their different historical values and existing characteristics. For this reason, it is necessary to investigate diversified urban intervention approaches in each city. Accordingly, this article is a descriptive and interpretative study that focuses on finding the distinctive characteristics of undefined urban open spaces. The aim of the study is to uncover the problems and potentials of undefined spaces by analyzing the concepts from a spatial point of view and to determine the effective criteria for the reintegration of these spaces in our cities. In the study, observations are made in Levent District on Büyükdere Avenue axis which was located on the periphery of Istanbul until the 1950s. As a result, undefined urban spaces are tried to be conceptualized through three-stage methodology in order to identify these areas through the factors affecting them and their distinctive qualities, to comprehend their problems and to reveal their potentials.
Dosya , 2019
Özet: Botanik bahçeleri, içinde canlı bitki koleksiyonlarının yer aldığı, bilimsel bir ekip taraf... more Özet: Botanik bahçeleri, içinde canlı bitki koleksiyonlarının yer aldığı, bilimsel bir ekip tarafından yönetilen ve eğitimli personeller tarafından bakım ve kontrollerin yapıldığı, eğitim ve araştırma amaçlı kurulmuş mekanlardır. Türkiye'de resmi olarak botanik alanında çalışmalar yapan ve bitki varlığı yönünden zengin en eski botanik bahçesi, Osmanlı döneminde tarihi bir değer taşıyan eski Ağa Kapısı'nın yer aldığı arazide kurulan Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi'dir. Cumhuriyet reformları ve yeni eğitim politikaları çerçevesinde ülkemize davet edilen yabancı akademisyenlerden biri olan Prof. Dr. Alfred Heilbronn ve arkadaşlarının desteği ile 1935 yılında kurulan İstanbul Üniversitesi'ne ait Botanik Bahçesi, günümüzde tahliye edilme tehdidiyle karşı karşıyadır. Bu metinde, modern mimari miras kapsamında değerlendirilen bahçenin kültür varlığı olarak korunması gerekliliği; bahçenin kuruluşu, yerleşim planı ve sahip olduğu bitki varlığı hakkında derlenen bilgiler doğrultusunda vurgulanmıştır.
Abstract: The botanical gardens are places that contain living plant collections managed by a scientific team and maintained by trained personnel, established for educational and research purposes. in Turkey, Alfred Heilbronn Botanical Garden is the oldest botanical garden, which works in the field of botany officially and abounds in plant species. it was established on the site of the old Aga Gate, which had a historical value during the Ottoman period. Within the framework of the Republican reforms and new educational policies, the botanical garden was founded in 1935 by the cooperative work of Prof. Dr. Alfred Heilbronn, one of the foreign academicians who was invited to Turkey, and his colleagues. Today, the botanical garden is faced with the thread of eviction. in this paper, the necessity of the preservation of the botanical garden as a cultural property within the scope of modern architectural heritage is indicated through the information compiled about the establishment of the garden, its settlement plan and different plant species.
Megaron Dergisi , 2016
In an age of rapid urbanization, the question of how housing should respond to increasing, changi... more In an age of rapid urbanization, the question of how housing should respond to increasing, changing demands of cities has become crucial. The aim of the present study was to re-envision the role of the loft building in housing production in Turkey in terms of responding to those needs, and to discuss loft buildings within the context of an open building–embodying adaptability, variability, and flexibility. To do so, literature was reviewed, and six examples, three national and three international, were analyzed. Two interviews were conducted, one with a member of a design team, and one with a user of loft examples. The study demonstrates that loft buildings embody the fundamentals of the open building concept, with high ceilings and structural systems that provide interior space without division, but which diverge from the concept due to restrictions in their facades. It also suggests that lofts can play a remarkable role in future Turkish housing production due to these open building characteristics.
Procedia - Social and Behavioral Sciences 2016 (Urban Planning and Architecture Design for Sustainable Development), 2016
Vernacular architecture has been an inspiration for innovations in environmental and socio-econom... more Vernacular architecture has been an inspiration for innovations in environmental and socio-economically sustainable design and planning. Especially in traditional housing, the intended climatic and environmental solutions within sustainable design have already been achieved by local implementations. In this sense, as the important examples on vernacular architecture, traditional Erzurum houses are examined in the scope of this work. Thus, ecological design clues in local examples are explored by drawing attention to natural materials, traditional construction techniques, ingenious design and spatial organization strategies required for comfort, satisfaction, and well-being of building occupants.
Conference Papers by Neslinur Hızlı Erkılıç
Caumme 2018 - Borders in Architecture International Symposium Proceedings, 2018
Undefined urban open spaces, forming the heterogeneous structure of urban tissue, are perceived ... more Undefined urban open spaces, forming the heterogeneous structure of urban tissue, are perceived differently by users. These areas, which are thought to impair the relation between people and public life, are generally seen as empty, vacant, disorganized, uncertain areas in spatial terms. Because of their perception of being empty, abandoned, having no function, being in a forbidden zone or leftover, these areas are often referred to as negative associations by citizens and designers since the beginning of urbanization discourses. However, within the framework of urban developments, approaches to these areas in cities are increasingly changing in a positive and constructive way.
This paper attempts to focus on examining undefined urban open spaces and tries to justify temporary interventions as positive inputs because of their contribution to new publicness and progressive planning design approach of the city. In this study, a selection of latest examples of temporary uses in world literature are compiled and classified according to the qualities that distinguishes undefined areas from each other. Thus, specific interventions for different type of spaces are put forth. The motive of this study is, beyond the problems of undefined urban open spaces, to discuss and highlight the opportunities that they provide and to create a perception and an input that offers alternative approaches for future studies.
Iconarch III International Congress of Architecture, "Memory of Place in Architecture and Planning", 2017
In Istanbul, where many cultures lived together for centuries, it is obvious that there is a very... more In Istanbul, where many cultures lived together for centuries, it is obvious that there is a very rich housing accumulation. Since the end of the 19th century, living in apartments has become a well-known feature of urban life especially in more cosmopolitan and commercial districts such as Galata, Pera and Şişli.
The case of this study, Kaptanpaşa Neighborhood in Şişli, has a heterogeneous social pattern in terms of culture and lifestyle. There are many housing types built in the neighborhood at different times with different lifestyle practices. In Ottoman period, the neighborhood consisted of very few settlements and the large part of the neighborhood was covered with agricultural fields. In the 1960s, there were two large apartment blocks built for İETT employees, which are very important modern building examples both in terms of contemporary Turkish architecture and social state understanding. This process continued with the construction of other settlements and gated community. Today, there are site-style housing types with different typologies located linearly on three separate dead-end streets in the neighborhood.
The research aims to answer two fundamental questions; “How does the change of urban spatial composition affect neighborliness relations?” and “Is it possible to maintain neighborhood culture under the influence of changing urban living spaces?” For this purpose, the transformation of neighborhood has been examined in historical context via urban and spatial effects of housing built in different years and existing today. Conceptual and historical information and original data are obtained through author’s personal archive , observations at study area and in-depth interviews with residents.
IV. Çevre Tasarım Kongresi "Tarihi Çevrede Tasarım", 2016
Eski İstanbul’un merkezi iş alanı olarak bilinen Galata’nın, Ortaçağ’dan itibaren en önemli ticar... more Eski İstanbul’un merkezi iş alanı olarak bilinen Galata’nın, Ortaçağ’dan itibaren en önemli ticari akslarından biri olan, Galata’nın iç surları boyunca uzanan bir yol olarak ortaya çıkan Voyvoda (Bankalar) Caddesi, tarihsel açıdan önemli dönüm noktalarına tanıklık etmiş; sosyo-kültürel, ekonomik, politik açıdan pek çok değişiklikle gelişerek günümüze kadar gelmiştir.
Ayrı ayrı dönemlerde konutlara, ticari kolonilere, hanlara, büro binalarına; köklü bir değişim içinde olduğu dönemde banka yapıları ve sigorta şirketlerine hizmet etmeye başlayan cadde, yakın dönemde Karaköy’ün yeni turizm alanı ilan edilmesiyle gündemde oldukça yer eden sermaye odaklı yatırım ve dönüşüm projelerinin ilgi odağı halini almıştır. Caddedeki belirli bir dönemin aynası olan, çoğu 1. derece tescilli banka yapıları, 2010 yılından itibaren lüks otellere dönüştürülmeye başlanmıştır.
Çalışmadaki amaç, caddenin oteller bölgesine dönüşümünde ne gibi tasarım yaklaşımlarının ele alındığını gözlemleyerek, bu yapıların otel yapılarına dönüşümünün kentsel koruma ve yeniden işlevlendirme kavramları üzerinden okunmasıdır. Çalışmada caddenin ve yer aldığı bölgenin kentsel ve mimari dokusunda meydana gelen değişimler, 4 ayrı dönemi ele alan tarihsel süreç tablosunda irdelenmiş, aynı zamanda belirli yıllardaki arazi kullanım şemaları karşılaştırılmıştır. Yurtdışından benzer örnekler araştırılmış, dönüşüm sürecinin olumlu ve olumsuz yönleri incelenmiştir.
Çevre Tasarım Kongresi Bildiri Kitabı, 2011
Bu çalışmada kırsal mimari yapısıyla ele alınan Eskişehir ilinin, Mahmudiye ilçesine bağlı Hamidi... more Bu çalışmada kırsal mimari yapısıyla ele alınan Eskişehir ilinin, Mahmudiye ilçesine bağlı Hamidiye ve Mahmudiye köylerindeki iki yerleşmeden oluşan “Çifteler Köy Enstitüsü” örneği üzerinden gidilerek kuruluş ve projelendirilmesinde dikkat edilen tasarı ilkeleri ve bu aşamaların çevre sistemleriyle ilişkisi, tarihsel bir süreç içerisinde irdelenmiştir.
Temel hedefi kırsal kesimde yaşayan insanların eğitilmesi ve bu sayede, ülke bütününde ekonomi ve eğitim koşullarının geliştirilmesi olan köy enstitüleri kuruluşlarından itibaren benzer hikâyelere tanık oldular. Kente uzak, tabiatla baş başa, sürekli üretime yönelik; kendi öğrenci ve öğretmenlerinin el emeği ve alın teri ile yaratılmış olmaları ile 1954 yılına kadar ayakta kalabildiler. Şimdi ise bir kaçı tamamen kapalı, bir kaçıysa varlığına Öğretmen Okulu fonksiyonuyla devam ediyor. Çifteler Köy enstitüsü de, bu amaçlarla var edilen, ulusal eğitimimizin kırsal bölgelere ulaştırılması sürecinde kurulmuş olan ilk iki enstitüden biridir ve günümüzde varlığını Yunus Emre Öğretmen Lisesi olarak devam ettirmektedir.
Toplumsal hafıza olarak da adlandırdığımız köy enstitü modellerinin öncüsü ve laboratuar’ı olarak sayılan; Fay Kirby tarafından ilk ” Proto-köy enstitüsü” ismiyle adlandırılmış enstitü; 1941 yılında teslim edilen yarışma projesi sonucu uygulanmış ve kendinden sonra gelen kurumlar için, gerek çevresiyle etkileşimi, gerekse rasyonel plan tipiyle mimari bir rol üstlenmiştir. Tasarımlarında yalınlık ve işlevselliği ön plana çıkaran Yüksek Mimar Prof. Emin Onat ve ilk kadın mimarımız Leman Tomsu’nun projelendirdiği kurum, 2.Dünya Savaşının ardından gelen yokluğa rağmen; yapılanma ve yerleşimde oldukça gelişerek tasarlanmış, gerekli altyapı sistemlerinin de geliştirilmesi ile Hamidiye ve Mahmudiye köyleri için büyük önem taşımıştır.
Çifteler için açılan bu yarışmadan sonraki müsabaka şartnamelerinde iklim bölgelerine göre tasarım fikrine de gidilmiştir, fakat bu proje için şartnamede özellikle üzerinde durulan konular, çevre düzenlemesi ve altyapı eksiklerinin tamamlanmasıdır. Şartnamede 2 yerleşkeden birinde 30, diğerinde 35 yapı ile yer alan enstitünün uygulama aşamasında da esas sorunun tarla(toprak) ve yer seçimi olduğu görülür. Bu yapılanma için Tarım Bakanlığı’ndan alınan arazinin büyük kısmı projenin doğal öğelerini( sebze-meyve üretimi, tarla tarımı) oluşturur. Diğer bir doğal etmense köyün karakterini oluşturan, Seydisuyu olarak bilinen çay ve onunla birlikte ilerleyen karayolun çevresinde düzenlenen kavaklıklardır. Projenin uygulandığı senelerde, ilk inşa edilen müdürlük binalarının her 2 köyde de, bu çay ve kara yolunun hemen yanında tasarlanmış olması ile alana bir bütün olarak bakıldığında; çay, tarla, çayır ve sebzeliklerin bu projede bir omurga hattı oluşturduğu görülür. Dolayısıyla bu hat boyunca 2 köyün birbirine işlevsel bağlamının dışında, doğal çevre ile yapılı çevre arasında köprü kurulması sağlanmıştır.
Ana yol dışında, yamaçlar ve tepe kısımlar da coğrafi sistemler göz önünde bulundurularak peyzaj öğeleri düzenlenmiştir. Arsa ne kadar büyük olursa olsun, binaların köy ve yolla bir şehircilik bağı vardır, dolayısıyla bu tür düzenlemeler kurumu köyle bir bütün olarak arz eder. Fakat enstitünün kapatılması ve liseye dönüşümü ile, eklenen ve harap olan binalar tüm alan içerisinde gözlendiğinde; kuruluş yıllarında yeni bir Anadolu kırsal konsepti önerisi getiren projenin bu amacına hizmet etmediği gözlenir. Köyün sosyal çevresiyle bağları kopmuş olan enstitüyü bugün incelediğimizde; sadece lise ve yatakhane binalarının kullanılması ile birçok tarihi bina yeni bir fonksiyon yüklenemediği için boş bırakılmakta ve gün geçtikçe yok olmaktadır. Bu veriler ışığında, yapıyı günümüzdeki kullanımı ve 70 yıl önce uygulanan haliyle karşılaştırdığımızda sosyal ve yapılı çevrede birbirinden ayrı birçok değişim gözlemleyebiliriz.
Bu bildiri kapsamında; enstitü ve çevresine ait mimari çizimler, belgeler, analiz ve veriler doğrultusunda; 1940 yılında yapılan yarışma ile ülkemize kazandırılan kurumun; yarışma süreci, uygulama aşaması; kapatılması-liseye dönüşümü ve günümüzdeki kullanımı dikkate alınarak, yapıların işlevsel ve mimari yönden karşılaştırılması, bu süreçler içerisindeki mimari değişikliklerin, çevre sistemleri ile birlikte bir bütün olarak ele alınıp irdelenmesi hedeflenmektedir.
Anahtar Kelimeler: Çifteler Köy Enstitüsü, Kırsal Mimari, Çevre Sistemleri
Chapters by Neslinur Hızlı Erkılıç
Borders Defining Urban Enclaves: Case Studies from Istanbul
Mixed-use projects which are gaining momentum in Istanbul due to urban developments, specifically... more Mixed-use projects which are gaining momentum in Istanbul due to urban developments, specifically in the 2000s, may cause various disconnections and undefined spaces within the urban continuity with the borders they create. The study aims at reading the relationship between mixed usages and urban patterns through the concepts of boundary and threshold. Phenomena that are selected for the case study are two large-scale mixed-use projects designed in different typology and architectural forms in neighboring districts of Istanbul. Adopting the conceptual framework specific to urban enclaves, the analysis is carried out through three main characteristics of the projects: namely form, ownership, scale, which are prominent as mixed-use strategies. In this way, the methods of how these boundaries are formed according to these characteristics corresponding to mixed-use strategies were investigated. While the study examines how the projects in question join the city and their relationships w...
Ernst A. Egli: Türkiye'ye Katkılar, 2017
Kitap, Mimarlar Odası tarafından düzenlenen Ernst A. Egli Anma Programı 2014-2016 kapsamında üret... more Kitap, Mimarlar Odası tarafından düzenlenen Ernst A. Egli Anma Programı 2014-2016 kapsamında üretilen ve derlenen bilgi ve belgelerle hazırlanmıştır.
Transition in/at/on/and/over/under space, 2017
Kamusal ve özel mekânların ilişkisinde ara mekân olarak ortaya çıkan geçiş alanlarının mekânsal t... more Kamusal ve özel mekânların ilişkisinde ara mekân olarak ortaya çıkan geçiş alanlarının mekânsal tiplerinden biri olan pasajlar, belirgin mimari formları ve karakteristik özellikleri ile kentsel çevreyi etkilerler. Bu çalışmada, pasajların bulundukları cadde üzerindeki algıları ve mekânsal biçimlenmedeki rolünü irdelemek amaç edinilmiştir.
Çalışma alanı olarak belirlenen İstiklal Caddesi, 19. yüzyılda inşa edilmiş pasaj ve han geçitlerini barındırmaktadır. Bu yapılar; bir kısmının caddenin çevresindeki birçok sokak ve caddeye geçiş imkânı vermesinin yanında, bireylerin günlük yaşantıları içerisinde çeşitli gereksinimlerine cevap veren ve birbirinden farklı aktivite imkânları sunan ara mekânlardır. Her pasajın mekânsal biçimlenişi ve geçiş olma niteliği farklılaştığı gibi, fiziksel ve zamansal pek çok etkenin doğrultusunda cadde üzerindeki algıları da değişmektedir. Çalışmada yöntem olarak, 30 katılımcıdan İstiklal Caddesi’nde bildikleri pasajları ve onlara bu mekânları çağrıştıran çeşitli imgeleri bir kâğıda çizmelerinin beklendiği bir zihin haritası çalışması yapılmıştır. Ayrıca yapılan kısa görüşmelerde, katılımcılara, pasaj kavramını ve cadde üzerindeki pasaj algısını belirlemeye yönelik çeşitli sorular yöneltilmiştir. Elde edilen bilgiler sayısallaştırılarak tablo ve
grafiklerle aktarılmıştır. Bunun yanı sıra, belirlenen pasajlar, özellikle zemin katlarında barındırdıkları farklı işlevlerdeki birimleri, cephedeki biçimlenişler, cadde-pasaj ara yüzleri, mekânsal nitelikleri, geçit özellikleri ve bağlantıları açısından karşılaştırmalı bir şekilde analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara göre, daha belirgin cephe özelliklerine sahip ve iki sokak arasında geçit özelliği taşıyan pasajların cadde üzerindeki algılarının daha yüksek olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Ara mekân, geçiş mekânı, pasaj, çevresel algı, bilişsel harita.
Poster by Neslinur Hızlı Erkılıç
Docomomo_Türkiye Ulusal Çalışma Grubu Poster Sunuşları, Türkiye Mimarlığında Modernizmin Yerel Açılımları XIII, 28-29 Nisan 2017 / Balıkesir Üniversitesi Mimarlık Bölümü, 2017
İ.E.T.T. Mensupları Yapı Kooperatifi Blok Apartmanlar; İstanbul’da 1950’li yılların modern ve yük... more İ.E.T.T. Mensupları Yapı Kooperatifi Blok Apartmanlar; İstanbul’da 1950’li yılların modern ve yüksek katlı konut anlayışını temsil eden ve ilk örneklerinden olan, İETT bünyesi içerisinde ‘mensuplara yönelik yapı kooperatifi’ olarak kurulan yapı grubunun mimari projesi, Türkiye’nin ilk kadın mimarlarından Yüksek Mimar Leyla Turgut ve Yüksek Mimar Berkok İlkünsal tarafından hazırlanmıştır. 1957 yılında projesi çizilen, 1962 yılında inşaatı tamamlanan projenin tasarımında özellikle geniş serbest yeşil alanların oluşmasına imkân verecek nitelikte çok katlı bloklar tercih edilmiştir. Konut bloklarının ön ve arka bahçeleri ve ortak kamusal alanlarıyla birlikte İ.E.T.T çalışanlarına ait bir site gibi tasarlanan yapı grubu, 3 ayrı konut tipolojisine sahip olup mimari karakteristik açıdan -özellikle cephe düzeninde- birbirine çok benzeyen 5 adet konut bloğundan (Büyük [Hilton] Blok, Yıldız Blok, Küçük Bloklar) oluşmaktadır.
İstanbul Şişli ilçesi Kaptanpaşa mahallesinde İETT Blokları sokağı üzerinde konumlanan yapı grubu, yapıldığı dönemde etrafında Darülaceze Binası dışında yerleşim olmayan boş bir arazi üzerine inşa edilmiştir. Mahallenin en eski yerleşimi olan yapı grubu çevresine göre en yüksek ve iri yapılaşmaya sahiptir, genel olarak yakın çevresinde 6-7 ve 16 katlı konut grupları yer almaktadır. 15 katlı Büyük Blok pilotiler üzerinde yükseltilmiş kütlesi ve cephesindeki pek çok mimari yaklaşım ile Hilton Oteli’ni hatırlatır. Sağında konumlanan 16 katlı Yıldız Blok, kendisinden sonra güneyinde yer alan boş arazide tasarlanacak toplu konutlara referans olacak nitelikte üç kollu bir plan tipine sahiptir. Diğer üç adet 7 katlı Küçük Bloklar ise, Büyük Blok’un oransal olarak küçültülmüş eş hacimleri olarak güneyinde paralel şekilde konumlanmıştır. Yapı grubunun üçünde de görülen merdiven boşluğunu (ve ıslak hacimleri) tanımlayan cephelerdeki düşey yırtıklar, yatayda aynı düzen ve boyutlarda sıralanan pencereler, tipik Modernist konut anlayışını ve karakteristik özelliklerini yansıtmaktadır.
İstanbul ilinde toplu konut uygulamalarında önemli bir yere sahip olan bu modern yapı grubu, değişik konut tiplerini ve farklı işlevleri bir araya getirmesi, parselinin önemli bir kısmını açık alan olarak değerlendirmesi ile kendisinden sonra inşa edilecek pek çok konut yapısına referans olacak niteliktedir.
Docomomo_Türkiye Ulusal Çalışma Grubu Poster Sunuşları, Türkiye Mimarlığı'nda Modernizmin Yerel Açılımları Poster Sunuşları, IX. Antalya, 6-8 Aralık. Docomomo Türkiye, 2013
Docomomo_Türkiye Ulusal Çalışma Grubu Poster Sunuşları, Türkiye Mimarlığı'nda Modernizmin Yerel Açılımları, XI. Poster Sunuşları, 18-19 Aralık, Bolu, 2015
Workshop Lectures by Neslinur Hızlı Erkılıç
Çalışma, Avrupa Birliği Erasmus Programı Stratejik Ortaklıklar kapsamında desteklenen "Re-Use of ... more Çalışma, Avrupa Birliği Erasmus Programı Stratejik Ortaklıklar kapsamında desteklenen "Re-Use of Modernist Buildings – Design Tools for Sustainable Transformations (RMB)" isimli projenin 30 Ekim - 4 Kasım 2018 tarihleri arasında İTÜ Taşkışla Kampüsü ev sahipliğinde gerçekleştirilen uluslararası çalıştayında sunulmuştur.
/3rd RMB International Student Workshop in Istanbul, Turkey (30.10. – 03.11.2018).
The workshop topic is: “Renewals and Interrelations for 1960s Co-operative Houses in Istanbul”/
Conference Presentations by Neslinur Hızlı Erkılıç
Beşiktaş, one of the historical coastal district of Istanbul, is on the very edge of a radical tr... more Beşiktaş, one of the historical coastal district of Istanbul, is on the very edge of a radical transformation because of an approaching “Beşiktaş Public Square Project”. Due to its location, presence on the coast, population, density, and distance to the other centers of Istanbul, the forthcoming decisions are critical to the region and also for the whole city. As the new project aims to pedestrianize the area by placing the vehicular traffic under the ground, public transportation system will be redesigned. Around the square new buildings will rise, while the existing buildings will be demolished. At this juncture, Beşiktaş and its square are about to change from top to bottom, but more importantly, Istanbulites have no participatory role in the decision making. This study foresees that through the determination of the perception of the existing conditions of Beşiktaş by local users, different and better projects and decisions can be suggested for the future of the region. The motivation of this paper is the lack of determination and clarity on the cognition of the Square, and it aims to discuss and review Beşiktaş Public Square from perspective, mind, and behavior of the users. In the framework of the study, firstly a brief literature review on the determination, concept, scope and evaluation criteria of a public square is conducted. Secondly, Beşiktaş square is described through the history of the region, existing situation and expected scenarios in the near future. In the analysis part, with cognitive mapping methodology, characteristics of the Square are discussed from the point of users. Cognitive map study with thirty (35) subjects is initially evaluated and categorized upon the five elements that Kevin Lynch defined as the images of the city. Moreover, findings are discussed with the four main criteria on public space that determined by Project for Public Spaces (PPS) group. The obtained results are digitized and represented with tables and graphs. In conclusion, findings of the research indicate the crucial issues from the perspective of the users on the approaching change in Beşiktaş. Thus, this study may help to develop comprehensive ideas and new suggestions on the Square by the involvement of public opinions.
Uploads
Articles by Neslinur Hızlı Erkılıç
Over the past few decades, cities have been subject to dramatic interventions such as rapid developments, increased modernization and capitalist production of spaces. These changes, occurring in parallel with globalization, have changed the long-lasting environmental perception and damaged the sense of attachment by transforming urban spaces into unidentified areas. In this regard, the main purpose of this paper is to explore the components of the sense of place and identifying its factors under the changing conditions. This conception aims to develop an integrated proposal that provides a better understanding of fluxional urban areas.
Design/Methodology/Approach
The methodology of this study consists of two parts; literature review and, field survey which adopts a qualitative approach through a web-based survey and semi-structured short interviews with locals. Within this scope, by chronologically reviewing the literature, the first part of the article questions how the sense of place can be defined and what components can serve to define its perception. In the second part, Kuzguncuk, which is one of the historical and most liveable neighbourhoods of Istanbul, is examined as the case study of this research. Due to its recent designation as an urban transformation area, the study focuses on to reinterpret Kuzguncuk according to its residents’ sense of place.
Findings
After the findings are obtained and evaluated with a five-point Likert scale, the effect levels of the components on the quality of urban areas and the satisfaction of the people in the neighbourhood are determined.
Research Limitations/Implications
Due to the pandemic measures, the survey conducted to the residents of Kuzguncuk was carried out digitally, and the interviews were realized by taking into account social distance.
Originality/Value
This paper foresees to contribute to the literature by developing an empirical study on the concept of sense of place with its descriptive and interpretive approach. Further studies, which can utilize the results of this article, may answer questions about how the components related to sense of place sought out and reinterprets these factors over historical places.
Abstract: The botanical gardens are places that contain living plant collections managed by a scientific team and maintained by trained personnel, established for educational and research purposes. in Turkey, Alfred Heilbronn Botanical Garden is the oldest botanical garden, which works in the field of botany officially and abounds in plant species. it was established on the site of the old Aga Gate, which had a historical value during the Ottoman period. Within the framework of the Republican reforms and new educational policies, the botanical garden was founded in 1935 by the cooperative work of Prof. Dr. Alfred Heilbronn, one of the foreign academicians who was invited to Turkey, and his colleagues. Today, the botanical garden is faced with the thread of eviction. in this paper, the necessity of the preservation of the botanical garden as a cultural property within the scope of modern architectural heritage is indicated through the information compiled about the establishment of the garden, its settlement plan and different plant species.
Conference Papers by Neslinur Hızlı Erkılıç
This paper attempts to focus on examining undefined urban open spaces and tries to justify temporary interventions as positive inputs because of their contribution to new publicness and progressive planning design approach of the city. In this study, a selection of latest examples of temporary uses in world literature are compiled and classified according to the qualities that distinguishes undefined areas from each other. Thus, specific interventions for different type of spaces are put forth. The motive of this study is, beyond the problems of undefined urban open spaces, to discuss and highlight the opportunities that they provide and to create a perception and an input that offers alternative approaches for future studies.
The case of this study, Kaptanpaşa Neighborhood in Şişli, has a heterogeneous social pattern in terms of culture and lifestyle. There are many housing types built in the neighborhood at different times with different lifestyle practices. In Ottoman period, the neighborhood consisted of very few settlements and the large part of the neighborhood was covered with agricultural fields. In the 1960s, there were two large apartment blocks built for İETT employees, which are very important modern building examples both in terms of contemporary Turkish architecture and social state understanding. This process continued with the construction of other settlements and gated community. Today, there are site-style housing types with different typologies located linearly on three separate dead-end streets in the neighborhood.
The research aims to answer two fundamental questions; “How does the change of urban spatial composition affect neighborliness relations?” and “Is it possible to maintain neighborhood culture under the influence of changing urban living spaces?” For this purpose, the transformation of neighborhood has been examined in historical context via urban and spatial effects of housing built in different years and existing today. Conceptual and historical information and original data are obtained through author’s personal archive , observations at study area and in-depth interviews with residents.
Ayrı ayrı dönemlerde konutlara, ticari kolonilere, hanlara, büro binalarına; köklü bir değişim içinde olduğu dönemde banka yapıları ve sigorta şirketlerine hizmet etmeye başlayan cadde, yakın dönemde Karaköy’ün yeni turizm alanı ilan edilmesiyle gündemde oldukça yer eden sermaye odaklı yatırım ve dönüşüm projelerinin ilgi odağı halini almıştır. Caddedeki belirli bir dönemin aynası olan, çoğu 1. derece tescilli banka yapıları, 2010 yılından itibaren lüks otellere dönüştürülmeye başlanmıştır.
Çalışmadaki amaç, caddenin oteller bölgesine dönüşümünde ne gibi tasarım yaklaşımlarının ele alındığını gözlemleyerek, bu yapıların otel yapılarına dönüşümünün kentsel koruma ve yeniden işlevlendirme kavramları üzerinden okunmasıdır. Çalışmada caddenin ve yer aldığı bölgenin kentsel ve mimari dokusunda meydana gelen değişimler, 4 ayrı dönemi ele alan tarihsel süreç tablosunda irdelenmiş, aynı zamanda belirli yıllardaki arazi kullanım şemaları karşılaştırılmıştır. Yurtdışından benzer örnekler araştırılmış, dönüşüm sürecinin olumlu ve olumsuz yönleri incelenmiştir.
Temel hedefi kırsal kesimde yaşayan insanların eğitilmesi ve bu sayede, ülke bütününde ekonomi ve eğitim koşullarının geliştirilmesi olan köy enstitüleri kuruluşlarından itibaren benzer hikâyelere tanık oldular. Kente uzak, tabiatla baş başa, sürekli üretime yönelik; kendi öğrenci ve öğretmenlerinin el emeği ve alın teri ile yaratılmış olmaları ile 1954 yılına kadar ayakta kalabildiler. Şimdi ise bir kaçı tamamen kapalı, bir kaçıysa varlığına Öğretmen Okulu fonksiyonuyla devam ediyor. Çifteler Köy enstitüsü de, bu amaçlarla var edilen, ulusal eğitimimizin kırsal bölgelere ulaştırılması sürecinde kurulmuş olan ilk iki enstitüden biridir ve günümüzde varlığını Yunus Emre Öğretmen Lisesi olarak devam ettirmektedir.
Toplumsal hafıza olarak da adlandırdığımız köy enstitü modellerinin öncüsü ve laboratuar’ı olarak sayılan; Fay Kirby tarafından ilk ” Proto-köy enstitüsü” ismiyle adlandırılmış enstitü; 1941 yılında teslim edilen yarışma projesi sonucu uygulanmış ve kendinden sonra gelen kurumlar için, gerek çevresiyle etkileşimi, gerekse rasyonel plan tipiyle mimari bir rol üstlenmiştir. Tasarımlarında yalınlık ve işlevselliği ön plana çıkaran Yüksek Mimar Prof. Emin Onat ve ilk kadın mimarımız Leman Tomsu’nun projelendirdiği kurum, 2.Dünya Savaşının ardından gelen yokluğa rağmen; yapılanma ve yerleşimde oldukça gelişerek tasarlanmış, gerekli altyapı sistemlerinin de geliştirilmesi ile Hamidiye ve Mahmudiye köyleri için büyük önem taşımıştır.
Çifteler için açılan bu yarışmadan sonraki müsabaka şartnamelerinde iklim bölgelerine göre tasarım fikrine de gidilmiştir, fakat bu proje için şartnamede özellikle üzerinde durulan konular, çevre düzenlemesi ve altyapı eksiklerinin tamamlanmasıdır. Şartnamede 2 yerleşkeden birinde 30, diğerinde 35 yapı ile yer alan enstitünün uygulama aşamasında da esas sorunun tarla(toprak) ve yer seçimi olduğu görülür. Bu yapılanma için Tarım Bakanlığı’ndan alınan arazinin büyük kısmı projenin doğal öğelerini( sebze-meyve üretimi, tarla tarımı) oluşturur. Diğer bir doğal etmense köyün karakterini oluşturan, Seydisuyu olarak bilinen çay ve onunla birlikte ilerleyen karayolun çevresinde düzenlenen kavaklıklardır. Projenin uygulandığı senelerde, ilk inşa edilen müdürlük binalarının her 2 köyde de, bu çay ve kara yolunun hemen yanında tasarlanmış olması ile alana bir bütün olarak bakıldığında; çay, tarla, çayır ve sebzeliklerin bu projede bir omurga hattı oluşturduğu görülür. Dolayısıyla bu hat boyunca 2 köyün birbirine işlevsel bağlamının dışında, doğal çevre ile yapılı çevre arasında köprü kurulması sağlanmıştır.
Ana yol dışında, yamaçlar ve tepe kısımlar da coğrafi sistemler göz önünde bulundurularak peyzaj öğeleri düzenlenmiştir. Arsa ne kadar büyük olursa olsun, binaların köy ve yolla bir şehircilik bağı vardır, dolayısıyla bu tür düzenlemeler kurumu köyle bir bütün olarak arz eder. Fakat enstitünün kapatılması ve liseye dönüşümü ile, eklenen ve harap olan binalar tüm alan içerisinde gözlendiğinde; kuruluş yıllarında yeni bir Anadolu kırsal konsepti önerisi getiren projenin bu amacına hizmet etmediği gözlenir. Köyün sosyal çevresiyle bağları kopmuş olan enstitüyü bugün incelediğimizde; sadece lise ve yatakhane binalarının kullanılması ile birçok tarihi bina yeni bir fonksiyon yüklenemediği için boş bırakılmakta ve gün geçtikçe yok olmaktadır. Bu veriler ışığında, yapıyı günümüzdeki kullanımı ve 70 yıl önce uygulanan haliyle karşılaştırdığımızda sosyal ve yapılı çevrede birbirinden ayrı birçok değişim gözlemleyebiliriz.
Bu bildiri kapsamında; enstitü ve çevresine ait mimari çizimler, belgeler, analiz ve veriler doğrultusunda; 1940 yılında yapılan yarışma ile ülkemize kazandırılan kurumun; yarışma süreci, uygulama aşaması; kapatılması-liseye dönüşümü ve günümüzdeki kullanımı dikkate alınarak, yapıların işlevsel ve mimari yönden karşılaştırılması, bu süreçler içerisindeki mimari değişikliklerin, çevre sistemleri ile birlikte bir bütün olarak ele alınıp irdelenmesi hedeflenmektedir.
Anahtar Kelimeler: Çifteler Köy Enstitüsü, Kırsal Mimari, Çevre Sistemleri
Chapters by Neslinur Hızlı Erkılıç
Çalışma alanı olarak belirlenen İstiklal Caddesi, 19. yüzyılda inşa edilmiş pasaj ve han geçitlerini barındırmaktadır. Bu yapılar; bir kısmının caddenin çevresindeki birçok sokak ve caddeye geçiş imkânı vermesinin yanında, bireylerin günlük yaşantıları içerisinde çeşitli gereksinimlerine cevap veren ve birbirinden farklı aktivite imkânları sunan ara mekânlardır. Her pasajın mekânsal biçimlenişi ve geçiş olma niteliği farklılaştığı gibi, fiziksel ve zamansal pek çok etkenin doğrultusunda cadde üzerindeki algıları da değişmektedir. Çalışmada yöntem olarak, 30 katılımcıdan İstiklal Caddesi’nde bildikleri pasajları ve onlara bu mekânları çağrıştıran çeşitli imgeleri bir kâğıda çizmelerinin beklendiği bir zihin haritası çalışması yapılmıştır. Ayrıca yapılan kısa görüşmelerde, katılımcılara, pasaj kavramını ve cadde üzerindeki pasaj algısını belirlemeye yönelik çeşitli sorular yöneltilmiştir. Elde edilen bilgiler sayısallaştırılarak tablo ve
grafiklerle aktarılmıştır. Bunun yanı sıra, belirlenen pasajlar, özellikle zemin katlarında barındırdıkları farklı işlevlerdeki birimleri, cephedeki biçimlenişler, cadde-pasaj ara yüzleri, mekânsal nitelikleri, geçit özellikleri ve bağlantıları açısından karşılaştırmalı bir şekilde analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara göre, daha belirgin cephe özelliklerine sahip ve iki sokak arasında geçit özelliği taşıyan pasajların cadde üzerindeki algılarının daha yüksek olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Ara mekân, geçiş mekânı, pasaj, çevresel algı, bilişsel harita.
Poster by Neslinur Hızlı Erkılıç
İstanbul Şişli ilçesi Kaptanpaşa mahallesinde İETT Blokları sokağı üzerinde konumlanan yapı grubu, yapıldığı dönemde etrafında Darülaceze Binası dışında yerleşim olmayan boş bir arazi üzerine inşa edilmiştir. Mahallenin en eski yerleşimi olan yapı grubu çevresine göre en yüksek ve iri yapılaşmaya sahiptir, genel olarak yakın çevresinde 6-7 ve 16 katlı konut grupları yer almaktadır. 15 katlı Büyük Blok pilotiler üzerinde yükseltilmiş kütlesi ve cephesindeki pek çok mimari yaklaşım ile Hilton Oteli’ni hatırlatır. Sağında konumlanan 16 katlı Yıldız Blok, kendisinden sonra güneyinde yer alan boş arazide tasarlanacak toplu konutlara referans olacak nitelikte üç kollu bir plan tipine sahiptir. Diğer üç adet 7 katlı Küçük Bloklar ise, Büyük Blok’un oransal olarak küçültülmüş eş hacimleri olarak güneyinde paralel şekilde konumlanmıştır. Yapı grubunun üçünde de görülen merdiven boşluğunu (ve ıslak hacimleri) tanımlayan cephelerdeki düşey yırtıklar, yatayda aynı düzen ve boyutlarda sıralanan pencereler, tipik Modernist konut anlayışını ve karakteristik özelliklerini yansıtmaktadır.
İstanbul ilinde toplu konut uygulamalarında önemli bir yere sahip olan bu modern yapı grubu, değişik konut tiplerini ve farklı işlevleri bir araya getirmesi, parselinin önemli bir kısmını açık alan olarak değerlendirmesi ile kendisinden sonra inşa edilecek pek çok konut yapısına referans olacak niteliktedir.
Workshop Lectures by Neslinur Hızlı Erkılıç
/3rd RMB International Student Workshop in Istanbul, Turkey (30.10. – 03.11.2018).
The workshop topic is: “Renewals and Interrelations for 1960s Co-operative Houses in Istanbul”/
Conference Presentations by Neslinur Hızlı Erkılıç