ภาษาอังกฤษ - วิกิพีเดีย

ภาษาอังกฤษ - วิกิพีเดีย
ข้ามไปเนื้อหา
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้อาจต้องการตรวจสอบต้นฉบับ
ในด้านไวยากรณ์ รูปแบบการเขียน การเรียบเรียง คุณภาพ หรือการสะกด คุณสามารถช่วย
พัฒนาบทความ
ได้
ลิงก์ข้ามภาษา
ในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจาก
วิกิพีเดียภาษาไทย
ยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด
ภาษาอังกฤษ
ออกเสียง
ประเทศที่มีการพูด
สหราชอาณาจักร
แองโกล-อเมริกา
นิวซีแลนด์
ออสเตรเลีย
ไอร์แลนด์
และสถานที่อื่น ๆ ใน
โลกที่พูดภาษาอังกฤษ
Speakers
ภาษาแม่
380 ล้านคน
(2566)
ภาษาที่สอง
1.077 ล้านคน
(2023)
ทั้งหมด
: 1.457 ล้านคน
ตระกูลภาษา
อินโด-ยูโรเปียน
เจอร์แมนิก
เจอร์แมนิกตะวันตก
เจอร์แมนิกทะเลเหนือ
แองโกล-ฟรีเชียน
แองกลิก
ภาษาอังกฤษ
รูปแบบก่อนหน้า
อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม
เจอร์แมนิกดั้งเดิม
อังกฤษเก่า
อังกฤษสมัยกลาง
อังกฤษสมัยใหม่ตอนต้น
ระบบการเขียน
อักษรละติน
ชุดตัวอักษรอังกฤษ
อักษรรูนแองโกล-แซกซัน
(อดีต)
อักษรเบรลล์อังกฤษ
อักษรเบรลล์อังกฤษแบบรวม
Signed forms
Manually coded English
(multiple systems)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ
58 ประเทศ
รัฐไม่เป็นเอกราช 31 แห่ง
องค์กรหลายแห่ง
สหประชาชาติ
สหภาพยุโรป
เครือจักรภพแห่งประชาชาติ
สภายุโรป
ICC
IMF
IOC
ISO
เนโท
องค์การการค้าโลก
แนฟตา
OAS
OECD
OIC
โอเปก
องค์การกวม​เพื่อ​ประชาธิปไตย​และ​การ​พัฒนา​เศรษฐกิจ
PIF
ข้อตกลงยูกูซา
อาเซียน
ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
SAARC
ประชาคมแคริบเบียน
องค์การรัฐเตอร์กิก
ทืร์กซอย
ECO
ภาษาชนกลุ่มน้อย
ที่รับรองใน
มาเลเซีย
ศรีลังกา
รหัสภาษา
ISO 639-1
en
ISO 639-2
eng
ISO 639-3
eng
Glottolog
stan1293
Linguasphere
52-ABA
ประเทศหรือภูมิภาคที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่เป็นหลัก
ประเทศหรือภูมิภาคที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการหรือพูดกันจำนวนมาก แต่มิใช่ภาษาแม่หลัก
บทความนี้มีสัญลักษณ์
สัทอักษรสากล
หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระ
ยูนิโคด
เป็นส่วนหนึ่งของชุด
ภาษาอังกฤษ
หัวข้อ
โลกที่พูดภาษาอังกฤษ
เป็นภาษาที่สอง
ประวัติศาสตร์
หัวข้อขั้นสูง
ภาษาอังกฤษในฐานะภาษากลาง
ภาษายุโรป
ภาษาอังกฤษสมัยใหม่
คำยืม
พิสุทธินิยมทางภาษา
สัทวิทยา
สัทวิทยา
ประวัติศาสตร์
ภาษาย่อย
กานา
กายอานา
แกมเบีย
เคนยา
แคเมอรูน
แคนาดา
แคริบเบียน
คอร์นวอลล์
จาไมกา
ซานอันเดรสและโปรบิเดนเซีย
ซิมบับเว
เซียร์ราลีโอน
ตรินิแดดและโตเบโก
นามิเบีย
นิวซีแลนด์
เนปาล
ไนจีเรีย
บาฮามาส
บาร์เบโดส
บังกลาเทศ
บริติช
เบลีซ
เบอร์มิวดา
บรูไน
ปากีสถาน
พม่า
ฟิจิ
ฟิลิปปินส์
มาลาวี
มาเลเซีย
แมงซ์
ยูกันดา
ไลบีเรีย
เวลส์
ศรีลังกา
สก็อต
สิงคโปร์
หมู่เกาะเบย์
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
อังกฤษ
อเมริกัน
ออสเตรเลีย
อินเดีย
แองกวิลลา
แอตแลนติกใต้
แอนตาร์กติก
แอนทีกาและบาร์บิวดา
แอฟริกาใต้
ไอริช
ดูเพิ่ม:
รายชื่อภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษ
การเรียน-การสอน
การสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง
ภาษาอังกฤษ
อังกฤษ
English language
) เป็นภาษาใน
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก
ที่ใช้ครั้งแรกใน
อังกฤษสมัยต้นยุคกลาง
และปัจจุบันเป็นภาษาที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในโลก
ประชากรส่วนใหญ่ในหลายประเทศ รวมทั้ง
สหราชอาณาจักร
สหรัฐอเมริกา
แคนาดา
ออสเตรเลีย
ไอร์แลนด์
นิวซีแลนด์
และประเทศใน
แคริบเบียน
พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่หนึ่ง ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ที่มีผู้พูดมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก รองจาก
ภาษาจีนกลาง
และ
ภาษาสเปน
มักมีผู้เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองอย่างกว้างขวาง และภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการของ
สหภาพยุโรป
หลายประเทศ
เครือจักรภพแห่งชาติ
และ
สหประชาชาติ
ตลอดจนองค์การระดับโลกหลายองค์การ
ภาษาอังกฤษเจริญขึ้นในราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนอังกฤษ และบริเวณ
สกอตแลนด์
ตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบัน หลังอิทธิพลอย่างกว้างขวางของ
บริเตนใหญ่
และ
สหราชอาณาจักร
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผ่าน
จักรวรรดิอังกฤษ
และรวมสหรัฐอเมริกาด้วยตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20
ภาษาอังกฤษได้แพร่หลายทั่วโลก กลายเป็นภาษาชั้นนำของวจนิพนธ์ระหว่างประเทศและเป็น
ภาษากลาง
ในหลายภูมิภาค
10
ในประวัติศาสตร์ ภาษาอังกฤษกำเนิดจากการรวมภาษาถิ่นหลายภาษาที่สัมพันธ์อย่างใกล้ชิด ซึ่งปัจจุบันเรียกรวมว่า
ภาษาอังกฤษเก่า
ซึ่งผู้ตั้งนิคมนำมายังฝั่งตะวันออกของบริเตนใหญ่เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 5 คำในภาษาอังกฤษจำนวนมากสร้างขึ้นบนพื้นฐานรากศัพท์
ภาษาละติน
เพราะภาษาละตินบางรูปแบบเป็นภาษากลางของคริสตจักรและชีวิตปัญญาชนยุโรป
11
ภาษาอังกฤษยังได้รับอิทธิพลเพิ่มจาก
ภาษานอร์สเก่า
เพราะ
การบุกครองของไวกิ้ง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10
การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทำให้ภาษาอังกฤษยืมคำมาจาก
ภาษานอร์มัน
อย่างมาก และสัญนิยมคำศัพท์และการสะกดเริ่มให้ลักษณะความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ
กลุ่มภาษาโรมานซ์
12
13
แก่ภาษาที่ต่อมากลายเป็น
ภาษาอังกฤษกลาง
การเลื่อนสระครั้งใหญ่
(Great Vowel Shift) ซึ่งเริ่มขึ้นทางตอนใต้ของอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นหนึ่งในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นเครื่องหมายของการกำเนิดของภาษาอังกฤษใหม่จากภาษาอังกฤษกลาง
เนื่องจากการกลมกลืนคำจากภาษาอื่นมากมายตลอดประวัติศาสตร์ ภาษาอังกฤษใหม่จึงมีคำศัพท์ใหญ่มาก โดยมีการสะกดที่ซับซ้อนและไม่สม่ำเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสระ ภาษาอังกฤษใหม่ไม่เพียงแต่กลมกลืนคำจากภาษาอื่นของยุโรปเท่านั้น แต่ยังรวมภาษาอื่นทั่วโลกด้วย
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด
แสดงรายการคำไว้กว่า 250,000 คำ ซึ่งยังไม่รวมศัพท์เทคนิค วิทยาศาสตร์และ
สแลง
14
15
ความสำคัญ
ภาษาอังกฤษใหม่ ที่บางครั้งมีผู้อธิบายว่าเป็นภาษากลางภาษาแรกของโลก
16
17
เป็นภาษาที่ใช้กันมากที่สุดหรือในบางกรณี เป็นภาษาระหว่างประเทศที่ต้องใช้ในการสื่อสาร วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ ธุรกิจ การเดินเรือ
18
การบิน
19
การบันเทิง วิทยุและการทูต
20
ภาษาอังกฤษเริ่มแพร่ออกนอกหมู่เกาะอังกฤษจากการเติบโตของ
จักรวรรดิอังกฤษ
และเมื่อถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภาษาอังกฤษก็ไปทั่วโลกอย่างแท้จริง
21
หลัง
การยึดอาณานิคมของอังกฤษ
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 ภาษาอังกฤษได้กลายเป็นภาษาเด่นใน
สหรัฐอเมริกา
แคนาดา
ออสเตรเลีย
และ
นิวซีแลนด์
อิทธิพลทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่เพิ่มขึ้นของ
สหรัฐอเมริกา
และสถานภาพ
อภิมหาอำนาจ
ตั้งแต่
สงครามโลกครั้งที่สอง
ยิ่งเร่งการแพร่ของภาษาไปทั่วโลก
17
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาเด่นของผู้ได้รับ
รางวัลโนเบล
ทางวิทยาศาสตร์แทน
ภาษาเยอรมัน
ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20
22
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาเด่นเทียบเท่าและอาจแซงหน้า
ภาษาฝรั่งเศส
ในทางการทูตตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19
ความรู้ภาษาอังกฤษในการปฏิบัติงานกลายเป็นสิ่งจำเป็นในหลายสาขา อาชีพและวิชาชีพ เช่น แพทยศาสตร์และวิชาการคอมพิวเตอร์ ผลคือ กว่าหนึ่งพันล้านคนสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างน้อยในระดับพื้นฐาน และยังเป็นหนึ่งในหกภาษาราชการของสหประชาชาติ
ผลกระทบหนึ่งของการเติบโตของภาษาอังกฤษ คือ การลดความหลากหลายทางภาษาพื้นเมืองในหลายส่วนของโลก อิทธิพลของภาษาอังกฤษยังมีบทบาทสำคัญในการลดจำนวนภาษา
23
ในทางตรงข้าม ความหลากหลายภายในโดยธรรมชาติของภาษาอังกฤษ ร่วมกับภาษาผสม (creole) และภาษาแก้ขัด (pidgin) มีศักยะผลิตภาษาใหม่ที่แยกกันชัดเจนจากภาษาอังกฤษตามกาล
24
ประวัติ
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล
คุณสามารถช่วย
เพิ่มข้อมูลส่วนนี้
ได้
การกระจายทางภูมิศาสตร์
มีผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่หนึ่งราว 360 ล้านคน ปัจจุบัน ภาษาอังกฤษอาจเป็นภาษาที่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากที่สุดเป็นอันดับสาม รองจากภาษาจีนกลางและภาษาสเปน
อย่างไรก็ดี เมื่อรวมผู้ที่พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่และมิใช่ภาษาแม่แล้ว ภาษาอังกฤษก็อาจเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในโลก แม้อาจน้อยกว่าผู้พูด
ภาษาจีน
รวมกัน (ขึ้นอยู่กับว่านับรวมเป็น "ภาษา" หรือนับแยกเป็น "ภาษาถิ่น")
25
26
27
การประมาณซึ่งรวมผู้พูดเป็นภาษาที่สองนั้นแปรผันอย่างมากตั้งแต่ 470 ล้านคน ถึงกว่าหนึ่งพันล้านคน ขึ้นอยู่กับว่านิยามและวัด
การรู้หนังสือ
หรือความชำนาญอย่างไร
28
29
เดวิด คริสทอล (David Crystal) ศาสตราจารย์ด้านภาษาศาสตร์ คำนวณว่าผู้ที่พูดมิใช่ภาษาแม่นั้นมีมากกว่าผู้พูดเป็นภาษาแม่เป็นสัดส่วน 3 ต่อ 1
30
ประเทศที่มีประชากรผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่มากที่สุด ได้แก่ สหรัฐอเมริกา (226 ล้านคน)
31
สหราชอาณาจักร (61 ล้านคน)
32
แคนาดา (18.2 ล้านคน)
33
ออสเตรเลีย (15.5 ล้านคน)
34
ไนจีเรีย (3-5 ล้านคน)
35
ไอร์แลนด์ (3.8 ล้านคน)
32
แอฟริกาใต้ (3.7 ล้านคน)
36
และนิวซีแลนด์ (3.6 ล้านคน) ตามลำดับ ข้อมูลมาจากสำมะโนปี 2549
37
หลายประเทศ อย่าง
ฟิลิปปินส์
จาเมกา
และ
ไนจีเรีย
ยังมีผู้พูดภาษาถิ่นต่อเนื่อง (dialect continuum) เป็นภาษาแม่อีกหลายล้านคน ซึ่งมีตั้งแต่ภาษาครีโอล (creole language) อิงภาษาอังกฤษไปจนถึงภาษาอังกฤษรุ่นที่เป็นมาตรฐานมากกว่า
ประเทศอินเดีย
เป็นประเทศที่มีผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองมากที่สุด คริสทอลอ้างว่า เมื่อรวมผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่และไม่เป็นภาษาแม่รวมกัน ปัจจุบัน ประเทศอินเดียมีประชากรที่พูดหรือเข้าใจภาษาอังกฤษมากกว่าประเทศใดในโลก
38
39
ภาษาอังกฤษในฐานะภาษาสากล
ภาษาอังกฤษมักถูกเรียกว่าเป็น "
ภาษาสากล
" เพราะมีการพูดอย่างกว้างขวาง และแม้จะมิใช่ภาษาราชการในประเทศส่วนใหญ่ แต่ปัจจุบัน มีการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศมากที่สุด ตามสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการของการสื่อสารการบิน
40
และในทะเล
41
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการของสหประชาชาติและองค์การระหว่างประเทศอีกหลายแห่ง ซึ่งรวมถึง
คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่มีการศึกษาเป็นภาษาต่างประเทศมากที่สุดในสหภาพยุโรป ถึง 89% ในเด็กวัยเรียน นำหน้าภาษาฝรั่งเศสที่ 32% ขณะที่การรับรู้ประโยชน์ของภาษาต่างประเทศในบรรดาชาวยุโรป คือ 68% สนับสนุนภาษาอังกฤษ มากกว่าภาษาฝรั่งเศสที่ 25%
42
ในบรรดาบางประเทศสหภาพยุโรปที่ไม่พูดภาษาอังกฤษ ประชากรผู้ใหญ่จำนวนมากอ้างว่าสามารถสนทนาภาษาอังกฤษได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สวีเดน 85%, เดนมาร์ก 83%, เนเธอร์แลนด์ 79%, ลักเซมเบิร์ก 66% และในฟินแลนด์ สโลวีเนีย ออสเตรเลีย เบลเยียมและเยอรมนี กว่า 50%
43
ในปี 2555 หากไม่นับผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ ชาวยุโรป 38% มองว่าตนสามารถพูดภาษาอังกฤษ
44
แต่ชาวญี่ปุ่นเพียง 3% ที่มองเช่นนั้น
45
หนังสือ นิตยสารและหนังสือพิมพ์ที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษพบได้ในหลายประเทศทั่วโลก และภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ใช้มากที่สุดในแวดวงวิทยาศาสตร์ โดยดัชนีการอ้างอิงวิทยาศาสตร์รายงานเมื่อปี 2540 ว่า บทความของดัชนีฯ 95% เขียนในภาษาอังกฤษ แม้เพียงครึ่งหนึ่งจะมาจากผู้ประพันธ์ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมภาษาอังกฤษคิดเป็น 28% ของวรรณกรรมทั้งหมดที่ตีพิมพ์ทั่วโลก และคิดเป็น 30% ของเนื้อหาเว็บในปี 2554 (จาก 50% ในปี 2543)
45
การใช้ภาษาอังกฤษที่เพิ่มขึ้นทั่วโลกนี้ได้มีผลกระทบใหญ่หลวงต่อภาษาอื่นจำนวนมาก จนนำไปสู่ภาษาเปลี่ยนหรือกระทั่งภาษาตาย
46
และการอ้างจักรวรรดินิยมทางภาษา
47
ภาษาอังกฤษเองก็เปิดรับการเปลี่ยนแปลงทางภาษามากขึ้น เพราะความหลากหลายในภูมิภาคป้อนกลับไปยังภาษาโดยรวมเช่นกัน
47
ระบบการเขียน
บทความหลัก:
พยัญชนะอังกฤษ
พยัญชนะอังกฤษสมัยใหม่ประกอบด้วยอักษร 26 ตัว ได้แก่
(รูปอักษรใหญ่เป็น A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z ตามลำดับ) สัญลักษณ์อื่นซึ่งใช้ในการเขียนภาษาอังกฤษมีการผูก
และ
ซึ่งพบได้น้อย นอกจากนี้ ยังมีการใช้
เครื่องหมายเสริมสัทอักษร
บ้าง ส่วนใหญ่ในคำยืมจากภาษาต่างประเทศ (เช่น
เครื่องหมายลงน้ำหนักเด่นชัด
ในคำว่า café และ exposé) และในการใช้เครื่องหมาย
ไดเอเรซิส
(diaeresis) บางครั้งเพื่อชี้ว่าสระสองตัวนั้นออกเสียงแยกกัน (เช่น ในคำว่า naïve และ Zoë)
ระบบการสะกด หรือ
อักขรวิธี
ของภาษาอังกฤษนั้นมีหลายชั้น โดยมีส่วนการสะกดภาษาฝรั่งเศส ละตินและกรีกบนระบบเจอร์แมนิกพื้นเมือง นอกจากนี้ ภาษาอังกฤษยังซับซ้อนขึ้นจากการเปลี่ยนเสียงที่ไม่ไปด้วยกันกับอักขรวิธี จึงหมายความว่า การสะกดภาษาอังกฤษมิใช่ตัวชี้บอกการออกเสียงที่น่าเชื่อถือ หรือกลับกัน เมื่อเทียบกับภาษาอื่นจำนวนมาก (กล่าวโดยทั่วไป ภาษาอังกฤษมิใช่
อักขรวิธีเชิงหน่วยเสียง
แม้อักษรและเสียงอาจไม่สัมพันธ์กันเมื่อแยกกัน แต่กฎการสะกดซึ่งพิจารณาโครงสร้างพยางค์ สัทศาสตร์และการลงน้ำหนักนั้นน่าเชื่อถือไม่น้อยกว่า 75%
48
การสะกดเสียงบางอย่างสนับสนุนข้ออ้างที่ว่าภาษาอังกฤษนั้นสอดคล้องกับการออกเสียงกว่า 80%
49
อย่างไรก็ดี ภาษาอังกฤษมีความสัมพันธ์สอดคล้องระหว่างเสียงกับอักษรน้อยกว่าภาษาอื่นจำนวนมาก ตัวอย่างเช่น ลำดับอักษร ough สามารถออกเสียงได้ถึง 10 วิธี ผลของประวัติอักขรวิธีซับซ้อนนี้ คือ การอ่านอาจเป็นสิ่งท้าทาย
50
ผู้เรียนต้องใช้เวลานานกว่าภาษาอื่นจึงจะเป็นนักอ่านภาษาอังกฤษได้คล่องอย่างสมบูรณ์ ซึ่งรวมถึงภาษาฝรั่งเศส กรีกและสเปน
51
พบว่า เด็กที่พูดภาษาอังกฤษใช้เวลาเรียนอ่านนานกว่าเด็กในประเทศยุโรปอื่น 12 ประเทศสองปี
52
สำหรับ
พยัญชนะ
ความสอดคล้องระหว่างการสะกดกับการออกเสียงนั้นค่อนข้างสม่ำเสมอ อักษร b, d, f, h, j, k, l, m, n, p, r, s, t, v, w, z แทน
หน่วยเสียง
/b/, /d/, /f/, /h/, /dʒ/, /k/, /l/, /m/, /n/, /p/, /r/, /s/, /t/, /v/, /w/, /z/ ตามลำดับ อักษร c และ g ปกติจะแทน /k/ และ /g/ แต่ยังมีเสียง c อ่อนที่ออกเสียงเป็น /s/ และเสียง g อ่อนที่ออกเสียงเป็น /dʒ/ บางเสียงนั้นแทนด้วย
ทวิอักษร
ได้แก่ ch แทน /tʃ/, sh แทน /ʃ/, th แทน /θ/ หรือ /ð/, ng แทน /ŋ/ (นอกจากนี้ ph ออกเสียงเป็น /f/ ในคำที่มาจากภาษากรีก) อักษรพยัญชนะซ้อน (และ ck) โดยทั่วไปออกเสียงเป็นพยัญชนะเดี่ยว และ qu และ x ออกเสียงเป็น /kw/ และ /ks/ อักษร y เมื่อใช้เป็นพยัญชนะ แทน /j/ อย่างไรก็ดี ชุดกฎนี้มีข้อยกเว้นเช่นกัน หลายคำมีพยัญชนะที่ไม่ออกเสียงหรือออกเสียงพิเศษ
ส่วนสระนั้น ความสอดคล้องระหว่างการสะกดและการออกเสียงยิ่งไม่สม่ำเสมอ ภาษาอังกฤษมีหน่วยเสียงสระมากกว่าอักษรสระ (a, e, i, o, u) มาก ซึ่งหมายความว่า การประสมอักษรมักจำเป็นต้องใช้ระบุ
สระประสมสองเสียง
และสระยาวอื่น ๆ (เช่น oa ในคำว่า boat และ ay ในคำว่า stay) หรือการใช้ e ที่ไม่ออกเสียงหรืออุบายคล้ายกันแทน (เช่นในคำว่า note และ cake) ทว่า อุบายเหล่านี้ก็ยังไม่ใช้คงเส้นคงวา ฉะนั้น การออกเสียงสระจึงยังเป็นแหล่งความไม่สม่ำเสมอหลักในอักขรวิธีภาษาอังกฤษ
สัทวิทยา
สัทวิทยา (ระบบเสียง) ของภาษาอังกฤษแตกต่างกันตามภาษาถิ่น คำอธิบายด้านล่างใช้ได้กับชนิดมาตรฐาน ที่เรียกว่า
สำเนียงอังกฤษมาตรฐาน
(RP) และ
สำเนียงอเมริกันมาตรฐาน
พยัญชนะ
ตารางด้านล่างแสดงระบบหน่วยเสียงพยัญชนะซึ่งทำหน้าที่ในภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ สัญลักษณ์ต่าง ๆ มาจาก
สัทอักษรสากล
(IPA) และยังใช้ระบุการออกเสียงในพจนานุกรมหลายเล่ม
โอษฐชะ
ริมฝีปาก-
ฟัน
ฟัน
ปุ่มเหงือก
หลังปุ่มเหงือก
เพดานแข็ง
เพดานอ่อน
ริมฝีปาก-
เพดานอ่อน
เส้นเสียง
นาสิก
ระเบิด
กักเสียดแทรก
tʃ
dʒ
เสียดแทรก
เปิด
เปิดข้างลิ้น
หากพยัญชนะมาเป็นคู่ (เช่น "p b") พยัญชนะตัวแรกจะไม่ก้อง ออกเสียงตัวที่สอง สัญลักษณ์ส่วนมากแสดงเสียงเดียวกับตามปกติเมื่อใช้เป็นอักษร แต่ /j/ แทนเสียงแรกของ
acht สัญลักษณ์ /ʃ/ แทนเสียง sh, /ʒ/ แทนเสียงกลางของ vi
si
on, /tʃ/ แทนเสียง ch, /dʒ/ แทนเสียง j ใน jump, /θ/ และ /ð/ แทนเสียง th ใน
th
ing และ
th
is ตามลำดับ, และ /ŋ/ แทนเสียง ng ใน si
ng
เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง
/x/ มิใช่หน่วยเสียงปกติในภาษาอังกฤษชนิดส่วนใหญ่ แม้ผู้พูดคำภาษาสกอต/เกลิกบางคนใช้ เช่น lo
ch
หรือในคำยืมอื่น เช่น
ch
anukah
การแปรผันในการออกเสียงพยัญชนะที่โดดเด่นบางอย่าง ได้แก่
ในการลงน้ำหนักไม่
รัวลิ้น
เช่น สำเนียงอังกฤษมาตรฐานและสำเนียงออสเตรเลีย /r/ สามารถปรากฏก่อนสระเท่านั้น (ฉะนั้นจึงไม่มีเสียง "r" ในคำอย่าง card) การออกเสียง /r/ ตามจริงนั้นแตกต่างกันตามภาษาถิ่น แต่ที่พบมากที่สุด คือ เสียงเปิด ปุ่มเหงือก [ɹ]
ในสำเนียงอเมริกาเหนือและสำเนียงออสเตรเลีย /t/ และ /d/ เป็น
เสียงลิ้นสะบัด
[ɾ] ในหลายตำแหน่งระหว่างสระ
53
ซึ่งหมายความว่า คู่คำอย่าง latter และ ladder อาจเป็น
คำพ้องเสียง
สำหรับผู้พูดภาษาถิ่นเหล่านี้
เสียง th /θ/ และ /ð/ บางครั้งออกเสียงเป็น /f/ และ /v/ ในค็อกนีย์ และเป็นเสียงระเบิด ฟัน (ซึ่งตามปกติเป็นเสียงระเบิด ปุ่มเหงือก) ในบางสำเนียงไอร์แลนด์ ในสำเนียงพื้นเมืองแอฟริกันอเมริกัน /ð/ รวมกับเสียงฟัน /d/
เสียง w อโฆษะ
[ʍ] บางครั้งเขียนเป็น /hw/ สำหรับ wh ในคำอย่าง
wh
en และ
wh
ich พบในสำเนียงสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ และอื่น ๆ บ้าง
เสียงระเบิดอโฆษะ /p/, /t/ และ /k/ นั้น
ธนิต
บ่อยครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้นพยางค์ที่เน้น แต่ไม่ธนิตหลัง /s/ ที่ต้นคำ เช่น spin
สระ
ระบบหน่วยเสียงและการออกเสียงสระนี้แปรผันได้มากตามภาษาถิ่น ตารางด้านล่างนี้แสดงรายการสระที่พบในสำเนียงอังกฤษมาตรฐานและสำเนียงอเมริกันมาตรฐาน (ซึ่งในที่นี้ย่อเป็น GAm) พร้อมตัวอย่างคำที่หน่วยเสียงปรากฏ สระนั้นแสดงด้วยสัญลักษณ์จากสัทอักษรสากล สัญลักษณ์ซึ่งให้แก่ RP นั้นพบใช้ค่อนข้างเป็นมาตรฐานในพจนานุกรมของอังกฤษและสิ่งพิมพ์เผยแพร่อื่น
RP
GAm
คำ
สระเดี่ยว
iː
ee
ck
ɔː
aw
ɑː
br
RP
GAm
คำ
สระเดี่ยว (ต่อ)
oo
uː
oo
ɜː
ɜr
ir
comm
ros
RP
GAm
คำ
สระประสมสองเสียง
eɪ
eɪ
ay
əʊ
oʊ
oa
aɪ
aɪ
cr
aʊ
aʊ
ow
ɔɪ
ɔɪ
oy
ɪə
(ɪr)
ear
ɛə
(ɛr)
air
ʊə
(ʊr)
ure
หมายเหตุ:
สำหรับคำซึ่งในสำเนียงอังกฤษมาตรฐานมี /ɒ/ ภาษาถิ่นอเมริกาเหนือส่วนใหญ่มี /ɑ/ (เช่นในตัวอย่าง b
x ด้านบน) หรือ /ɔ/ (เช่นใน cl
th) อย่างไรก็ดี ภาษาถิ่นอเมริกาเหนือบางภาษาไม่มีสระ /ɔ/ เลย (ยกเว้นก่อน /r/)
ในสำเนียงอังกฤษมาตรฐานปัจจุบัน หน่วยเสียง /æ/ ใกล้เคียงกับ [a] ดังเช่นในการลงน้ำหนักอื่นส่วนใหญ่ในบริเตน เสียง [æ] ปัจจุบันพบเฉพาะในสำเนียงอังกฤษมาตรฐานอนุรักษ์
54
ในสำเนียงอเมริกันมาตรฐานและการลงน้ำหนักรัวลิ้นอื่นบางแบบ การผสมสระ+/r/ มักเข้าใจว่าเป็น
สระรัวลิ้น
ตัวอย่างเช่น butt
er
/ˈbʌtər/ ออกเสียงด้วยชวารัวลิ้น [ɚ] และทำนองเดียวกัน n
ur
se มีสระรัวลิ้น [ɝ]
สระซึ่งเขียนตามสัญนิยมว่า /ʌ/ แท้จริงแล้วออกเสียงเป็นศูนย์กลางกว่า เป็น [ɐ] ในสำเนียงอังกฤษมาตรฐาน ในอังกฤษซีกเหนือ สระนี้แทนที่ด้วย /ʊ/ (ฉะนั้น cut จึงสัมผัสกับ put)
ในพยางค์ที่ไม่เน้น อาจมีหรือไม่มีข้อแตกต่างระหว่าง /ə/ (ชวา) และ /ɪ/ (/ɨ/) ก็ได้ ฉะนั้น สำหรับผู้พูดบางคนจึงออกเสียงคำว่า ros
s และ Ros
s ต่างกัน
สระประสมสองเสียง /eɪ/ และ /əʊ/ (/oʊ/) มีแนวโน้มออกเสียงเป็นสระเดี่ยว [eː] และ [oː] ในบางภาษาถิ่น ซึ่งรวมสำเนียงแคนาดา สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์และอังกฤษเหนือ
ในทวีปอเมริกาเหนือบางส่วน /aɪ/ จะออกเสียงเป็น [ʌɪ] ก่อนพยัญชนะอโฆษะ ซึ่งพบเป็นพิเศษในแคนาดา เช่นเดียวกับที่ /aʊ/ ออกเสียงเป็น [ʌʊ] ก่อนพยัญชนะอโฆษะเช่นกัน
เสียง /ʊə/ กำลังถูกแทนที่ด้วย /ɔː/ ในหลายคำ ตัวอย่างเช่น sure มักออกเสียงคล้าย shore
การเน้น จังหวะและทำนองเสียง
ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่เน้นหนัก ซึ่งกล่าวกันว่าการเน้นพยางค์นั้นเป็นหน่วยเสียง คือ สามารถจำแนกความแตกต่างของคำได้ (เช่น นาม
in
crease เน้นพยางค์แรก และกริยา in
crease
เน้นพยางค์ที่สอง) แทบทุกคำที่มีมากกว่าหนึ่งพยางค์ จะมีพยางค์หนึ่งที่ระบุว่าเน้นมาก (primary stress) และอาจมีอีกพยางค์หนึ่งที่เน้นรองลงมา (secondary stress) เช่นในคำว่า
ci
vili
za
tion /ˌsɪvəlaɪˈzeɪʃn̩/ ซึ่งพยางค์แรกเน้นรอง และพยางค์ที่สี่เน้นมาก ส่วนพยางค์อื่นไม่เน้น
กระบวนการที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับการเน้นพยางค์ในภาษาอังกฤษ คือ
การลดการออกเสียงสระ
ตัวอย่างเช่น นาม
con
tract เน้นพยางค์แรก และมีสระ /ɒ/ ใน RP ขณะที่กริยา con
tract
ไม่เน้นพยางค์แรก และสระลดเหลือ /ə/ (ชวา) กระบวนการเดียวกันนี้ใช้กับ
คำที่ทำหน้าที่ทางไวยากรณ์
สามัญบางคำ เช่น of ซึ่งออกเสียงด้วยสระคนละตัวขึ้นอยู่กับว่าเน้นคำเหล่านี้ในประโยคหรือไม่
ภาษาอังกฤษยังมี
การเน้นฉันทลักษณ์
ที่หนัก คือ การเน้นบางคำในประโยคเพิ่มที่ผู้พูดต้องการดึงความสนใจ ทำนองเดียวกับที่ออกเสียงคำที่สำคัญน้อยเบา สำหรับจังหวะ ภาษาอังกฤษจัดเป็นภาษาที่มี
การเน้นบางพยางค์
ซึ่งมีแนวโน้มให้เวลาพักระหว่างพยางค์ที่เน้นเท่ากัน โดยออกเสียงกลุ่มพยางค์ที่ไม่เน้นเร็วขึ้น
สำหรับทำนองเสียง มีการใช้ระดับเสียงเชิงวากยสัมพันธ์ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่น เพื่อถ่ายทอดความประหลาดใจหรือประชดประชัน หรือเพื่อเปลี่ยนข้อความเป็นคำถาม ภาษาถิ่นส่วนใหญ่ของภาษาอังกฤษใช้ทำนองเสียงลงสำหรับข้อความบอกเล่า และทำนองเสียงสูงเพื่อแสดงความไม่แน่ใจ เช่น ในคำถาม (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
คำถามปลายปิด
) นอกจากนี้ ยังมีการเปลี่ยนทำนองเสียงตรงพยางค์ที่เน้นหนักเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พยางค์ที่เน้นหนักที่สุดในประโยคหรือกลุ่มทำนองเสียง
ไวยากรณ์
ไวยากรณ์อังกฤษมี
การผันคำ
น้อยเมื่อเทียบกับภาษาอื่นใน
ตระกูลอินโด-ยูโรเปียน
ส่วนใหญ่ ตัวอย่างเช่น ภาษาอังกฤษใหม่ ซึ่งไม่เหมือนกับภาษาเยอรมันหรือดัตช์ใหม่ และภาษาโรมานซ์ ไม่มี
เพศทางไวยากรณ์
และ
ความสอดคล้องของคุณศัพท์
เครื่องหมาย
การก
แทบไม่ปรากฏในภาษาอังกฤษและส่วนใหญ่มีอยู่เฉพาะใน
สรรพนาม
การวางแบบ
ผันกริยาแข็ง
(เช่น speak/spoke/spoken) กับผันกริยาอ่อน (เช่น love/loved หรือ kick/kicked) ซึ่งรับมาจากภาษาเยอรมันลดความสำคัญลงในภาษาอังกฤษใหม่ และส่วนที่เหลือของการผันคำ (เช่น เครื่องหมาย
พหูพจน์
) กลายมาพบได้มากขึ้น
ในขณะเดียวกัน ภาษาอังกฤษกลายมาเป็นเชิงวิเคราะห์มากขึ้น และได้พัฒนาลักษณะอย่าง
กริยาข่วย
และ
ลำดับคำ
เป็นทรัพยากรสำหรับสื่อความหมาย
คำช่วยกริยา
เป็นการผูกคำถาม สภาพปฏิเสธ
กรรมวาจก
และภาวะต่อเนื่อง
คำศัพท์
คำเจอร์แมนิก (Germanic, คำจากภาษาอังกฤษเก่าหรือ ในวงแคบกว่า คำที่มีกำเนิดจากภาษานอร์สโบราณโดยทั่วไป) มีแนวโน้มสั้นกว่า คำลาติเนต (Latinate, คำที่มีรากศัพท์หรือเลียนภาษาละติน) และใช้พูดในชีวิตประจำวันมากกว่า ซึ่งรวมสรรพนาม บุพบท สันธาน กริยาช่วย ฯลฯ พื้นฐานแทบทั้งหมด ซึ่งเป็นฐานของวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ โดยทั่วไป ความสั้นของคำนั้นมาจาก
การตัดกลางคำ
ในภาษาอังกฤษกลาง (เช่น อังกฤษเก่า hēafod → อังกฤษใหม่ head, อังกฤษเก่า sāwol → อังกฤษใหม่ soul) และจากการตัดพยางค์สุดท้ายเนื่องจากการเน้นพยางค์ (เช่น อังกฤษเก่า gamen → อังกฤษใหม่ game, อังกฤษเก่า ǣrende → อังกฤษใหม่ errand) มิใช่เพราะคำเจอร์แมนิกสั้นกว่าคำลาติเนตเป็นปกติอยู่แล้ว คำซึ่งมักพิจารณาว่าสละสลวยหรือมีการศึกษาในภาษาอังกฤษใหม่จึงมักเป็นคำลาติเนต
ในหลายกรณี ผู้ใช้ภาษาอังกฤษสามารถเลือกระหว่างไวพจน์เจอร์แมนิกและลาติเนต เช่น come หรือ arrive, sight หรือ vision, freedom หรือ liberty ในบางกรณี มีทางเลือกระหว่างคำที่มีรากศัพท์จากกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก
ค (oversee) คำที่มีรากศัพท์จากภาษาละติน (supervise) และคำภาษาฝรั่งเศสที่มีรากศัพท์มาจากคำเดียวกันในภาษาละติน (survey) หรือกระทั่งคำเจอร์แมนิกที่มีรากศัพท์จากภาษานอร์มัน (เช่น warranty) กับภาษาฝรั่งเศสสำเนียงปารีส (guarantee) หรือแม้แต่ทางเลือกระหว่างแหล่งเจอร์แมนิกและลาทิเนทหลายแหล่งก็มี เช่น sickness (อังกฤษเก่า), ill (นอร์สโบราณ), infirmity (ฝรั่งเศส), affliction (ละติน) อย่างไรก็ดี ไวพจน์จำนวนมากนี้มิใช่ผลของอิทธิพลภาษาฝรั่งเศสและละติน เพราะภาษาอังกฤษมีคำหลากหลายอยู่แล้วก่อนยืมคำภาษาฝรั่งเศสและละตินอย่างกว้างขวาง
นอกจากนี้ในชื่อสัตว์และเนื้อสัตว์จะใช้ศัพท์แยกจากกัน ชื่อสัตว์มักมีชื่อเจอร์แมนิก และเนื้อมีชื่อที่มีรากศัพท์จากภาษาฝรั่งเศส ตัวอย่างเช่น deer และ venison, cow และ beef; swine/pig และ pork, และ sheep/lamb และ mutton ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นผลจากการพิชิตอังกฤษของนอร์มัน ซึ่งชนชั้นสูงที่พูดภาษาแองโกล-นอร์มันเป็นผู้บริโภคเนื้อสัตว์ที่ผลิตโดยชนชั้นล่าง ที่ส่วนใหญ่เป็นชาวแองโกล-แซ็กซอน
ภาษาอังกฤษรับศัพท์เทคนิคมาใช้กันทั่วไปโดยง่ายและมักรับคำและวลีใหม่ ๆ เข้ามา ตัวอย่างปรากฏการณ์นี้ เช่น
Internet
และ
URL
(ศัพท์เทคนิค) เช่นเดียวกับ genre, über, lingua franca และ amigo ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลีและสเปนตามลำดับ นอกเหนือจากนี้
สแลง
มักให้ความหมายใหม่แก่คำและวลีเก่าด้วย
จำนวนคำในภาษาอังกฤษ
คำศัพท์ในภาษาอังกฤษนั้นมีมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย แต่การระบุตัวเลขขนาดแน่ชัดนั้นเป็นประเด็นการนิยามมากกว่าการคำนวณ และไม่มีแหล่งข้อมูลอย่างเป็นทางการที่จะนิยามคำและการสะกดภาษาอังกฤษที่ยอมรับกัน
บรรณาธิการของ
พจนานุกรมสากลใหม่ฉบับตีพิมพ์ครั้งที่สามของเว็บสเตอร์ ไม่ย่อ
Webster's Third New International Dictionary, Unabridged
) รวมคำหลักสำคัญไว้ 475,000 คำ แต่ในคำนำ พวกเขาประมาณว่าตัวเลขที่แท้จริงจะสูงกว่านี้มาก นักภาษาศาสตร์และนักพจนานุกรมโดยทั่วไปไม่ถือการเปรียบเทียบขนาดคำศัพท์ภาษาอังกฤษกับขนาดคำศัพท์ภาษาอื่นจริงจังนัก และนอกจากนี้ยังมีข้อเท็จจริงที่ว่าพจนานุกรมจะมีนโยบายการรวมและนับหน่วยข้อมูลแตกต่างกัน
55
ในเดือนธันวาคม 2553 การศึกษาร่วมของฮาร์วาร์ด/กูเกิลพบว่า ภาษาอังกฤษมีคำ 1,022,000 คำ และขยายตัวที่อัตรา 8,500 คำต่อปี
56
การค้นพบนี้มีขึ้นหลังการคำนวณโดยคอมพิวเตอร์จากหนังสือที่ถูกแปลงเป็นดิจิทัล 5,195,769 เล่ม ส่วนการค้นพบอื่นประมาณอัตราการเติบโตของคำไว้ 25,000 คำต่อปี
57
ที่มาของคำ
ในบรรดาหนึ่งพันคำที่ใช้มากที่สุดในภาษาอังกฤษ ส่วนใหญ่ (พิสัยการประมาณตั้งแต่ราว 50%
58
ไปจนถึงกว่า 80%
59
) เป็นคำเจอร์แมนิก อย่างไรก็ดี คำขั้นสูงกว่าในหัวข้ออย่างวิทยาศาสตร์ ปรัชญาและคณิตศาสตร์มาจากภาษาละตินหรือกรีก และยังมีภาษาอารบิกหลายคำในวิชาดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์และเคมี
60
ที่มาของคำภาษาอังกฤษที่ใช้บ่อยที่สุด 7,476 คำ
100 คำแรก
1,000 คำแรก
1,000 คำที่สอง
ที่เหลือ
เจอร์แมนิก
97%
57%
39%
36%
อิตาลิก
3%
36%
51%
51%
เฮลเลนิก
4%
4%
7%
อื่น ๆ
3%
6%
6%
ที่มา:
Nation 2001
, p.
265
ดูเพิ่ม
วิกิพีเดีย
สารานุกรมเสรี ใน
ภาษาอังกฤษ
วิกิมีเดียคอมมอนส์
มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ
ภาษาอังกฤษ
วิกิตำรามีคู่มือในหัวข้อ
ภาษาอังกฤษ
วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า
ภาษาอังกฤษ
การเขียนคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ
ทิงลิช
อ้างอิง
Oxford Learner's Dictionary 2015
, Entry:
English – Pronunciation
"What are the top 200 most spoken languages?"
Ethnologue
. 2023
. สืบค้นเมื่อ
2023-10-03
อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ

ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "ethnologue" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน
at
Ethnologue
(26th ed., 2023)
Mydans, Seth (14 May 2007) [
"Across cultures, English is the word"]
New York Times
. Retrieve 21 September 2011
Ammon
, pp.
2245–2247.
Schneider
, p.
1.
Mazrui
, p.
21.
Howatt
, pp.
127–133.
Crystal
, pp.
87–89.
Wardhaugh
, p.
60.
Daniel Weissbort (2006). "Translation: theory and practice
: a historical reader". p.100. Oxford University Press, 2006
"Words on the brain: from 1
million years ago?"
History of language
. สืบค้นเมื่อ
5 September
2010
Baugh, Albert C. and Cable, Thomas (1978).
"Latin Influences on Old English"
An excerpt from Foreign Influences on Old English
. สืบค้นเมื่อ
5 September
2010
{{
cite web
}}
: CS1 maint: multiple names: authors list (
ลิงก์
"How many words are there in the English Language?"
. Oxforddictionaries.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2011-11-30
. สืบค้นเมื่อ
2013-05-08
"Vista Worldwide Language Statistics"
. Vistawide.com
. สืบค้นเมื่อ
31 October
2010
Smith, Ross (2005). "Global English: gift or curse?".
English Today
21
(2): 56.
doi
10.1017/S0266078405002075
ISSN
0266-0784
David Graddol
(1997).
"The Future of English?"
(PDF)
. The British Council. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 2014-06-28
. สืบค้นเมื่อ
15 April
2007
"IMO Standard Marine Communication Phrases"
. International Maritime Organization. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2011-10-03
. สืบค้นเมื่อ
10 December
2019
"FAQ – Language proficiency requirements for licence holders – In which languages does a licence holder need to demonstrate proficiency?"
. International Civil Aviation Organization – Air Navigation Bureau
. สืบค้นเมื่อ
2 June
2011
"The triumph of English"
. The Economist. 20 December 2001
. สืบค้นเมื่อ
26 March
2007
"Lecture 7: World-Wide English"
HistLing. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-04-01
. สืบค้นเมื่อ
26 March
2007
{{
cite web
}}
: CS1 maint: bot: original URL status unknown (
ลิงก์
Graphics:
English replacing German as language of Science Nobel Prize winners
. From
J. Schmidhuber
(2010),
Evolution of National Nobel Prize Shares in the 20th Century
at
arXiv:1009.2634v1
Crystal, David
(2002).
Language Death
Cambridge University Press
doi
10.2277/0521012716
ISBN
0-521-01271-6
Cheshire, Jenny
(1991).
English Around The World: Sociolinguistic Perspectives
Cambridge University Press
doi
10.2277/0521395658
ISBN
0-521-39565-8
Languages of the World (Charts)
เก็บถาวร
2011-09-27 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
, Comrie (1998), Weber (1997), and the Summer Institute for Linguistics (SIL) 1999 Ethnologue Survey. Available at
The World's Most Widely Spoken Languages
เก็บถาวร
2011-09-27 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
Mair 2006
Mair, Victor H.
(1991).
"What Is a Chinese "Dialect/Topolect"? Reflections on Some Key Sino-English Linguistic Terms"
(PDF)
Sino-Platonic Papers
English Language
. Columbia University Press. 2005
. สืบค้นเมื่อ
26 March
2007
20,000 ESL Teaching Jobs
Oxford Seminars. Retrieved 17 April 2012
Crystal, David
(2003).
English as a Global Language
(2nd
ed.). Cambridge University Press. p.
69.
ISBN
978-0-521-53032-3
, cited in
Power, Carla (7 March 2005).
"Not the Queen's English"
Newsweek
"U.S. Census Bureau, Statistical Abstract of the United States: 2003, Section 1 Population"
(PDF)
. U.S. Census Bureau.
Table 47 gives the figure of 214,809,000 for those five years old and over who speak exclusively English at home. Based on the American Community Survey, these results exclude those living communally (such as college dormitories, institutions, and group homes), and by definition exclude native English speakers who speak more than one language at home.
Crystal, David (1995).
The Cambridge Encyclopedia of the English Language
(2nd
ed.). Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Population by mother tongue and age groups, 2006 counts, for Canada, provinces and territories–20% sample data
เก็บถาวร
2009-03-10 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
, Census 2006,
Statistics Canada
Census Data from Australian Bureau of Statistics
เก็บถาวร
2008-03-06 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
Main Language Spoken at Home. The figure is the number of people who only speak English at home.
Ihemere, Kelechukwu Uchechukwu (2006).
"A Basic Description and Analytic Treatment of Noun Clauses in Nigerian Pidgin"
(PDF)
Nordic Journal of African Studies
15
(3): 296–313. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 2007-06-10
. สืบค้นเมื่อ
2013-05-08
Census in Brief
เก็บถาวร
2007-08-09 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
, page 15 (Table 2.5), 2001 Census,
Statistics South Africa
"About people, Language spoken"
Statistics New Zealand
. 2006 census. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2009-10-15
. สืบค้นเมื่อ
28 September
2009
{{
cite web
}}
ตรวจสอบค่าวันที่ใน:
date=
help
(links to Microsoft Excel files)
Crystal, David (2004-11-19)
Subcontinent Raises Its Voice
Guardian Weekly
Zhao, Yong and Campbell, Keith P. (1995).
"English in China"
World Englishes
14
(3): 377–390.
doi
10.1111/j.1467-971X.1995.tb00080.x
Hong Kong contributes an additional 2.5
million speakers (1996 by-census)
{{
cite journal
}}
: CS1 maint: multiple names: authors list (
ลิงก์
"ICAO Promotes Aviation Safety by Endorsing English Language Testing"
. International Civil Aviation Organization. 13 October 2011.
"IMO Standard Marine Communication Phrases"
. International Maritime Organization.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2003-12-27
. สืบค้นเมื่อ
2013-05-09
2006 survey
by
Eurobarometer
"Microsoft Word
– SPECIAL NOTE Europeans and languagesEN 20050922.doc"
(PDF)
. สืบค้นเมื่อ
21 April
2010
"สำเนาที่เก็บถาวร"
(PDF)
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 2013-05-12
. สืบค้นเมื่อ
2013-05-09
David Crystal (2000) Language Death, Preface; viii, Cambridge University Press, Cambridge
Jambor, Paul Z. (April 2007).
"English Language Imperialism: Points of View"
Journal of English as an International Language
: 103–123. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2013-09-25
. สืบค้นเมื่อ
2013-05-09
Abbott, M. (2000).
"Identifying reliable generalisations for spelling words: The importance of multilevel analysis"
The Elementary School Journal
101
(2): 233–245.
doi
10.1086/499666
JSTOR
1002344
Moats, L. M. (2001). Speech to print: Language essentials for teachers. Baltimore, MD: Paul H. Brookes Company,
ISBN 1598570501
McGuinness, Diane (1997)
Why Our Children Can't Read
, New York: Touchstone, pp. 156–169,
ISBN 0684853566
Ziegler, J. C., & Goswami, U. (2005).
"Reading acquisition, developmental dyslexia, and skilled reading across languages: A psycholinguistic grain size theory"
Psychological bulletin
131
(1): 3–29.
doi
10.1037/0033-2909.131.1.3
PMID
15631549
{{
cite journal
}}
: CS1 maint: multiple names: authors list (
ลิงก์
Seymour, Philip H K, University of Dundee (2001).
"Media centre"
. Spelling Society. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2013-04-06
. สืบค้นเมื่อ
21 April
2010
{{
cite web
}}
: CS1 maint: multiple names: authors list (
ลิงก์
Cox, Felicity (2006).
"Australian English Pronunciation into the 21st century"
(PDF)
Prospect
21
: 3–21. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 2007-07-24
. สืบค้นเมื่อ
22 July
2007
Gimson, ed. A. Cruttenden (2008).
Pronunciation of English
. Hodder. pp.
112–3.
Sheidlower, Jesse (10 April 2006).
"How many words are there in English?"
. สืบค้นเมื่อ
17 September
2010
English language has doubled in size in the last century
, Richard Alleyne, Science Correspondent,
The Telegraph
, 16 December 2010
Kister, Ken (1992-06-15). "Dictionaries defined".
Library Journal
117
(11): 43, 4p, 2bw.
Nation 2001
, p.
265
"Old English Online"
. Utexas.edu. 20 February 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2016-02-20
. สืบค้นเมื่อ
21 April
2010
"From Arabic to English"
เก็บถาวร
2012-10-20 ที่
เวย์แบ็กแมชชีน
, www.america.gov
บรรณานุกรม
Aarts, Bas; Haegeman, Liliane (2006). "6. English Word classes and Phrases". ใน Aarts, Bas; McMahon, April (บ.ก.).
The Handbook of English Linguistics
. Blackwell Publishing Ltd.
Abercrombie, D.; Daniels, Peter T. (2006). "Spelling Reform Proposals: English". ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
72–75.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04878-1
ISBN
978-0-08-044299-0
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Aitken, A. J.; McArthur, Tom, บ.ก. (1979).
Languages of Scotland
. Occasional paper – Association for Scottish Literary Studies; no. 4. Edinburgh: Chambers.
ISBN
978-0-550-20261-1
Alcaraz Ariza, M. Á.; Navarro, F. (2006).
"Medicine: Use of English"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
752–759.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/02351-8
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Algeo, John (1999). "Chapter 2:Vocabulary". ใน Romaine, Suzanne (บ.ก.).
Cambridge History of the English Language
. Vol.
IV: 1776–1997. Cambridge University Press. pp.
57–91.
doi
10.1017/CHOL9780521264778.003
ISBN
978-0-521-26477-8
Ammon, Ulrich (2006). "Language Conflicts in the European Union: On finding a politically acceptable and practicable solution for EU institutions that satisfies diverging interests".
International Journal of Applied Linguistics
16
(3): 319–338.
doi
10.1111/j.1473-4192.2006.00121.x
S2CID
142692741
Ammon, Ulrich (2008). "Pluricentric and Divided Languages". ใน Ammon, Ulrich N.; Dittmar, Norbert; Mattheier, Klaus J.; และคณะ (บ.ก.).
Sociolinguistics: An International Handbook of the Science of Language and Society / Soziolinguistik Ein internationales Handbuch zur Wissenschaft vov Sprache and Gesellschaft
. Handbooks of Linguistics and Communication Science / Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft 3/2. Vol.
2 (2nd completely revised and extended
ed.). de Gruyter.
ISBN
978-3-11-019425-8
Annamalai, E. (2006).
"India: Language Situation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
610–613.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04611-3
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 February 2021
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Australian Bureau of Statistics (28 March 2013).
"2011 Census QuickStats: Australia"
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 6 November 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 March
2015
Bailey, Guy (2001). "Chapter 3: The relationship between African American and White Vernaculars". ใน Lanehart, Sonja L. (บ.ก.).
Sociocultural and historical contexts of African American English
. Varieties of English around the World. John Benjamins. pp.
53
–84.
ISBN
978-1-58811-046-6
Bailey, G. (1997). "When did southern American English begin". ใน Edgar W. Schneider (บ.ก.).
Englishes around the world
. pp.
255–275.
Bammesberger, Alfred (1992). "Chapter 2: The Place of English in Germanic and Indo-European". ใน Hogg, Richard M. (บ.ก.).
The Cambridge History of the English Language
. Vol.
1: The Beginnings to 1066. Cambridge University Press. pp.
26–66.
ISBN
978-0-521-26474-7
Bao, Z. (2006).
"Variation in Nonnative Varieties of English"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
377–380.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04257-7
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Barry, Michael V. (1982). "English in Ireland". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
84–134.
ISBN
978-3-12-533872-2
Bauer, Laurie; Huddleston, Rodney (2002).
"Chapter 19: Lexical Word-Formation"
. ใน Huddleston, Rodney; Pullum, Geoffrey K. (บ.ก.).
The Cambridge Grammar of the English Language
. Cambridge: Cambridge University Press. pp.
1621–1721.
ISBN
978-0-521-43146-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
10 February
2015
Peter W. Culicover.
"The Cambridge Grammar of the English Language"
(PDF)
The Ohio State University
Baugh, Albert C.; Cable, Thomas (2002).
A History of the English Language
(5th
ed.). Longman.
ISBN
978-0-13-015166-7
Bermúdez-Otero, Ricardo; McMahon, April (2006).
"Chapter 17: English phonology and morphology"
. ใน Bas Aarts; April McMahon (บ.ก.).
The Handbook of English Linguistics
. Oxford: Blackwell. pp.
382–410.
doi
10.1111/b.9781405113823.2006.00018.x
ISBN
978-1-4051-6425-2
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 3 April 2017
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
Blench, R.; Spriggs, Matthew (1999).
Archaeology and Language: Correlating Archaeological and Linguistic Hypotheses
. Routledge. pp.
285–286.
ISBN
978-0-415-11761-6
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
2 June
2020
Boberg, Charles (2010).
The English language in Canada: Status, history and comparative analysis
. Studies in English Language. Cambridge University Press.
ISBN
978-1-139-49144-0
Beau Brock (July 2011). "The English language in Canada: Status, history and comparative analysis (review)".
The Canadian Journal of Linguistics
55
(2): 277–279.
doi
10.1353/cjl.2011.0015
S2CID
144445944
Bosworth, Joseph
; Toller, T. Northcote (1921).
"Engla land"
An Anglo-Saxon Dictionary
(Online)
Charles University
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 December 2012
. สืบค้นเมื่อ
6 March
2015
Brinton, Laurel J.; Brinton, Donna M. (2010).
The linguistic structure of modern English
. John Benjamins.
ISBN
978-90-272-8824-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 May 2015
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
Brutt-Griffler, J. (2006).
"Languages of Wider Communication"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
690–697.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/00644-1
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Burridge, Kate (2010). "Chapter 7: English in Australia". ใน Kirkpatrick, Andy (บ.ก.).
The Routledge handbook of world Englishes
. Routledge. pp.
132
–151.
ISBN
978-0-415-62264-6
Dragana Šurkalović (July 2, 2011).
"Review of The Routledge Handbook of World Englishes"
Linguist List
Campbell, Alistair
(1959).
Old English Grammar
Oxford
Oxford University Press
ISBN
978-0-19-811943-2
Carr, Philip; Honeybone, Patrick (2007). "English phonology and linguistic theory: an introduction to issues, and to 'Issues in English Phonology'
".
Language Sciences
29
(2): 117–153.
doi
10.1016/j.langsci.2006.12.018
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Cassidy, Frederic G. (1982). "Geographical Variation of English in the United States". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
177–210.
ISBN
978-3-12-533872-2
Cercignani, Fausto (1981).
Shakespeare's works and Elizabethan pronunciation
. Clarendon Press.
ISBN
978-0-19-811937-1
JSTOR
3728688
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
14 March
2015
Collingwood, Robin George
; Myres, J. N. L. (1936). "Chapter XX. The Sources for the period: Angles, Saxons, and Jutes on the Continent".
Roman Britain and the English Settlements
. Vol.
Book V: The English Settlements. Oxford, England: Clarendon Press.
JSTOR
2143838
LCCN
37002621
Collins, Beverley; Mees, Inger M. (2003) [First published 1981].
The Phonetics of English and Dutch
(5th
ed.). Leiden: Brill Publishers.
ISBN
978-90-04-10340-5
Connell, B. A. (2006).
"Nigeria: Language Situation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
88–90.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01655-2
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 March
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Conrad, Andrew W.; Rubal-Lopez, Alma (1996).
Post-Imperial English: Status Change in Former British and American Colonies, 1940–1990
. de Gruyter. p.
261.
ISBN
978-3-11-087218-7
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
Cruttenden, Alan (2014).
Gimson's Pronunciation of English
(8th
ed.). Routledge.
ISBN
978-1-4441-8309-2
Crystal, David
(2002).
Language Death
Cambridge University Press
doi
10.1017/CBO9781139106856
ISBN
978-1-139-10685-6
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 February
2015
Crystal, David
(2003a).
English as a Global Language
(2nd
ed.). Cambridge University Press. p.
69.
ISBN
978-0-521-53032-3
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 May 2021
. สืบค้นเมื่อ
4 February
2015
Crystal, David
(2003b).
The Cambridge Encyclopedia of the English Language
(2nd
ed.). Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-53033-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 11 May 2021
. สืบค้นเมื่อ
4 February
2015
Crystal, David (2004).
"Subcontinent Raises Its Voice"
The Guardian
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 17 April 2008
. สืบค้นเมื่อ
4 February
2015
Crystal, David (2006). "Chapter 9: English worldwide". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English Language
. Cambridge University Press. pp.
420
–439.
ISBN
978-0-511-16893-2
Daniels, Peter T.; Bright, William, บ.ก. (1996).
The World's Writing Systems
. Oxford University Press.
ISBN
978-0-19-507993-7
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 February 2021
. สืบค้นเมื่อ
23 February
2015
Dehaene, Stanislas (2009).
Reading in the Brain: The Science and Evolution of a Human Invention
. Viking.
ISBN
978-0-670-02110-9
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
3 April
2015
Denison, David; Hogg, Richard M. (2006). "Overview". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English language
. Cambridge University Press. pp.
30
–31.
ISBN
978-0-521-71799-1
Denning, Keith; Kessler, Brett; Leben, William Ronald (17 February 2007).
English Vocabulary Elements
. Oxford University Press.
ISBN
978-0-19-516803-7
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 February
2015
Department for Communities and Local Government (United Kingdom) (27 February 2007).
Second Report submitted by the United Kingdom pursuant to article 25, paragraph 1 of the framework convention for the protection of national minorities
(PDF)
(Report). Council of Europe. ACFC/SR/II(2007)003 rev
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 24 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
6 March
2015
Deumert, A. (2006).
"Migration and Language"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
129–133.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01294-3
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Dixon, R. M. W. (1982). "The grammar of English phrasal verbs".
Australian Journal of Linguistics
(1): 1–42.
doi
10.1080/07268608208599280
Donoghue, D. (2008). Donoghue, Daniel (บ.ก.).
Old English Literature: A Short Introduction
. Wiley.
doi
10.1002/9780470776025
ISBN
978-0-631-23486-9
Durrell, M. (2006).
"Germanic Languages"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
53–55.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/02189-1
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Eagleson, Robert D. (1982). "English in Australia and New Zealand". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
415–438.
ISBN
978-3-12-533872-2
"Summary by language size"
Ethnologue: Languages of the World
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 December 2018
. สืบค้นเมื่อ
10 February
2015
European Commission (June 2012).
Special Eurobarometer 386: Europeans and Their Languages
(PDF)
(Report). Eurobarometer Special Surveys. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 6 January 2016
. สืบค้นเมื่อ
12 February
2015
Fasold, Ralph W.; Connor-Linton, Jeffrey, บ.ก. (2014).
An Introduction to Language and Linguistics
(Second
ed.). Cambridge University Press.
ISBN
978-1-316-06185-5
Fischer, Olga; van der Wurff, Wim (2006). "Chapter 3: Syntax". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English language
. Cambridge University Press. pp.
109
–198.
ISBN
978-0-521-71799-1
Flemming, Edward; Johnson, Stephanie (2007).
Rosa's roses
: reduced vowels in American English"
(PDF)
Journal of the International Phonetic Association
37
(1): 83–96.
CiteSeerX
10.1.1.536.1989
doi
10.1017/S0025100306002817
S2CID
145535175
เก็บ
(PDF)
จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 September 2018
. สืบค้นเมื่อ
2 September
2018
Giegerich, Heinz J. (1992).
English Phonology: An Introduction
. Cambridge Textbooks in Linguistics. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-33603-1
Gneuss, Helmut (2013). "Chapter 2: The Old English Language". ใน Godden, Malcolm; Lapidge, Michael (บ.ก.).
The Cambridge companion to Old English literature
(Second
ed.). Cambridge University Press. pp.
19
–49.
ISBN
978-0-521-15402-4
Görlach, Manfred (1991).
Introduction to Early Modern English
. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-32529-5
Gordin, Michael D. (4 February 2015).
"Absolute English"
Aeon
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 7 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
16 February
2015
Gordon, Elizabeth; Campbell, Lyle; Hay, Jennifer; Maclagan, Margaret; Sudbury, Angela; Trudgill, Peter (2004).
New Zealand English: its origins and evolution
. Studies in English Language. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-10895-9
Gottlieb, H. (2006).
"Linguistic Influence"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
196–206.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04455-2
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Graddol, David
(2006).
English Next: Why global English may mean the end of 'English as a Foreign Language'
(PDF)
. The British Council. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 12 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
7 February
2015
Lalitha Eapen (January 2007).
"English Next"
ELT Journal
(Review).
61
(1): 81–83.
doi
10.1093/elt/ccl050
Graddol, David
(2010).
English Next India: The future of English in India
(PDF)
. The British Council.
ISBN
978-0-86355-627-2
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 12 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
7 February
2015
Rama Mathew; Shefali Srivastava (July 2011).
"English Next India: The Future of English in India"
ELT Journal
(Review).
65
(3): 356–359.
doi
10.1093/elt/ccr034
Graddol, David; Leith, Dick; Swann, Joan; Rhys, Martin; Gillen, Julia, บ.ก. (2007).
Changing English
. Routledge.
ISBN
978-0-415-37679-2
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
11 February
2015
Green, Lisa J. (2002).
African American English: a linguistic introduction
. Cambridge University Press.
Greenbaum, S.; Nelson, G. (2002).
An introduction to English grammar
(Second
ed.). Longman.
ISBN
978-0-582-43741-8
Halliday, M. A. K.; Hasan, Ruqaiya (1976).
Cohesion in English
. Pearson Education ltd.
Hancock, Ian F.; Angogo, Rachel (1982). "English in East Africa". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
415–438.
ISBN
978-3-12-533872-2
Harbert, Wayne (2007).
The Germanic Languages
. Cambridge Language Surveys. Cambridge University Press.
doi
10.1017/CBO9780511755071
ISBN
978-0-521-01511-0
JSTOR
40492966
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
26 February
2015
Hickey, R. (2007).
Irish English: History and present-day forms
. Cambridge University Press.
Hickey, R., บ.ก. (2005).
Legacies of colonial English: Studies in transported dialects
. Cambridge University Press.
Hogg, Richard M. (1992). "Chapter 3: Phonology and Morphology". ใน Hogg, Richard M. (บ.ก.).
The Cambridge History of the English Language
. Vol.
1: The Beginnings to 1066. Cambridge University Press. pp.
67–168.
doi
10.1017/CHOL9780521264747
ISBN
978-0-521-26474-7
S2CID
161881054
Hogg, Richard M. (2006). "Chapter7: English in Britain". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English language
. Cambridge University Press. pp.
360
–61.
ISBN
978-0-521-71799-1
"How English evolved into a global language"
. BBC. 20 December 2010.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 25 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
9 August
2015
"How many words are there in the English language?"
Oxford Dictionaries Online
. Oxford University Press. 2015.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 30 November 2011
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
How many words are there in the English language?
There is no single sensible answer to this question. It's impossible to count the number of words in a language, because it's so hard to decide what actually counts as a word.
Huddleston, Rodney; Pullum, Geoffrey K. (2002).
The Cambridge Grammar of the English Language
. Cambridge: Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-43146-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
10 February
2015
Peter W. Culicover.
"The Cambridge Grammar of the English Language"
(PDF)
The Ohio State University
Hughes, Arthur; Trudgill, Peter (1996).
English Accents and Dialects
(3rd
ed.). Arnold Publishers.
International Civil Aviation Organization (2011).
"Personnel Licensing FAQ"
. International Civil Aviation Organization – Air Navigation Bureau. In which languages does a licence holder need to demonstrate proficiency?.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2014
. สืบค้นเมื่อ
16 December
2014
Controllers working on stations serving designated airports and routes used by international air services shall demonstrate language proficiency in English as well as in any other language(s) used by the station on the ground.
International Maritime Organization (2011).
"IMO Standard Marine Communication Phrases"
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2011
. สืบค้นเมื่อ
16 December
2014
International Phonetic Association
(1999).
Handbook of the International Phonetic Association: A guide to the use of the International Phonetic Alphabet
. Cambridge:
Cambridge University Press
ISBN
978-0-521-65236-0
Jambor, Paul Z. (2007). "English Language Imperialism: Points of View".
Journal of English as an International Language
: 103–123.
Jespersen, Otto (2007) [1924]. "Case: The number of English cases".
The Philosophy of Grammar
. Routledge.
Kachru, B. (2006).
"English: World Englishes"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
195–202.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/00645-3
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Kastovsky, Dieter (2006). "Chapter 4: Vocabulary". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English language
. Cambridge University Press. pp.
199
–270.
ISBN
978-0-521-71799-1
König, Ekkehard; van der Auwera, Johan, บ.ก. (1994).
The Germanic Languages
. Routledge Language Family Descriptions. Routledge.
ISBN
978-0-415-28079-2
JSTOR
4176538
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
26 February
2015
The survey of the Germanic branch languages includes chapters by Winfred P. Lehmann,
Ans van Kemenade
, John Ole Askedal, Erik Andersson, Neil Jacobs, Silke Van Ness, and Suzanne Romaine.
König, Ekkehard (1994).
"17. English"
. ใน König, Ekkehard; van der Auwera, Johan (บ.ก.).
The Germanic Languages
. Routledge Language Family Descriptions. Routledge. pp.
532–562.
ISBN
978-0-415-28079-2
JSTOR
4176538
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
26 February
2015
Labov, W. (1972). "13. The Social Stratification of (R) in New York City Department Stores".
Sociolinguistic patterns
. University of Pennsylvania Press.
Labov, W. (2012). "1. About Language and Language Change".
Dialect Diversity in America: The Politics of Language Change
. University of Virginia Press.
Labov, William
; Ash, Sharon; Boberg, Charles (2006).
The Atlas of North American English
. Berlin: de Gruyter.
ISBN
978-3-11-016746-7
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
Lanham, L. W. (1982). "English in South Africa". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
324–352.
ISBN
978-3-12-533872-2
Lass, Roger (1992). "2. Phonology and Morphology". ใน Blake, Norman (บ.ก.).
Cambridge History of the English Language
. Vol.
II: 1066–1476. Cambridge University Press. pp.
23–154.
Lass, Roger (2000). "Chapter 3: Phonology and Morphology". ใน Lass, Roger (บ.ก.).
The Cambridge History of the English Language, Volume III: 1476–1776
. Cambridge: Cambridge University Press. pp.
56–186.
Lass, Roger (2002), "South African English", ใน Mesthrie, Rajend (บ.ก.),
Language in South Africa
, Cambridge University Press,
ISBN
978-0-521-79105-2
Lass, Roger (2006). "Chapter 2: Phonology and Morphology". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English language
. Cambridge University Press. pp.
46
–47.
ISBN
978-0-521-71799-1
Lawler, J. (2006).
"Punctuation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
290–291.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04573-9
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Lawton, David L. (1982). "English in the Caribbean". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
251–280.
ISBN
978-3-12-533872-2
Leech, G. N. (2006).
A glossary of English grammar
. Edinburgh University Press.
Leech, Geoffrey; Hundt, Marianne; Mair, Christian; Smith, Nicholas (2009).
Change in contemporary English: a grammatical study
(PDF)
. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-86722-1
เก็บ
(PDF)
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
22 September
2016
Robert D. Angus (Winter 2012).
"LEECH, L., M. HUNDT, C. MAIR & N. SMITH.
Change in contemporary English: A grammatical study
(PDF)
California Linguistic Notes
. Vol.
XXXVII no.
1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 2015-04-02.
Levine, L.; Crockett, H. J. (1966). "Speech Variation in a Piedmont Community: Postvocalic r*".
Sociological Inquiry
36
(2): 204–226.
doi
10.1111/j.1475-682x.1966.tb00625.x
Li, David C. S. (2003). "Between English and Esperanto: what does it take to be a world language?".
International Journal of the Sociology of Language
2003
(164): 33–63.
doi
10.1515/ijsl.2003.055
ISSN
0165-2516
Lim, L.; Ansaldo, U. (2006).
"Singapore: Language Situation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of Language & Linguistics
. Elsevier. pp.
387–389.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01701-6
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Maclagan, Margaret (2010). "Chapter 8: The English(es) of New Zealand". ใน Kirkpatrick, Andy (บ.ก.).
The Routledge handbook of world Englishes
. Routledge. pp.
151
–164.
ISBN
978-0-203-84932-3
Dragana Šurkalović (July 2, 2011).
"Review of The Routledge Handbook of World Englishes"
Linguist List
MacMahon, M. K. (2006). "16. English Phonetics". ใน Bas Aarts; April McMahon (บ.ก.).
The Handbook of English Linguistics
. Oxford: Blackwell. pp.
359
–382.
ISBN
9781405113823
"Macquarie Dictionary"
Australia's National Dictionary & Thesaurus Online
Macquarie Dictionary
. Macmillan Publishers Group Australia. 2015.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 July 2019
. สืบค้นเมื่อ
15 February
2015
Mair, C.; Leech, G. (2006). "14 Current Changes in English Syntax".
The handbook of English linguistics
Mair, Christian (2006).
Twentieth-century English: History, variation and standardization
. Cambridge University Press.
Mazrui, Ali A.; Mazrui, Alamin (1998).
The Power of Babel: Language and Governance in the African Experience
. University of Chicago Press.
ISBN
978-0-226-51429-1
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
15 February
2015
McArthur, Tom, บ.ก. (1992).
The Oxford Companion to the English Language
. Oxford University Press.
doi
10.1093/acref/9780192800619.001.0001
ISBN
978-0-19-214183-5
McCrum, Robert; MacNeil, Robert; Cran, William (2003).
The Story of English
(Third Revised
ed.). London: Penguin Books.
ISBN
978-0-14-200231-5
McGuinness, Diane
(1997).
Why Our Children Can't Read, and what We Can Do about it: A Scientific Revolution in Reading
. Simon and Schuster.
ISBN
978-0-684-83161-9
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
3 April
2015
Meierkord, C. (2006).
"Lingua Francas as Second Languages"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
163–171.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/00641-6
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
"English"
. Merriam-webster.com. 26 February 2015.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 25 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
26 February
2015
Mesthrie, Rajend (2010). "New Englishes and the native speaker debate".
Language Sciences
32
(6): 594–601.
doi
10.1016/j.langsci.2010.08.002
ISSN
0388-0001
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Miller, Jim (2002).
An Introduction to English Syntax
. Edinburgh University Press.
Montgomery, M. (1993). "The Southern Accent—Alive and Well".
Southern Cultures
(1): 47–64.
doi
10.1353/scu.1993.0006
S2CID
143984864
Mountford, J. (2006).
"English Spelling: Rationale"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
156–159.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/05018-5
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Mufwene, S. S. (2006).
"Language Spread"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
613–616.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01291-8
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Nation, I. S. P.
(2001).
Learning Vocabulary in Another Language
. Cambridge University Press. p.
477.
ISBN
978-0-521-80498-1
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
4 February
2015
National Records of Scotland (26 September 2013).
"Census 2011: Release 2A"
. Scotland's Census 2011.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 March
2015
Neijt, A. (2006).
"Spelling Reform"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
68–71.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04574-0
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Nevalainen, Terttu; Tieken-Boon van Ostade, Ingrid (2006). "Chapter 5: Standardization". ใน Denison, David; Hogg, Richard M. (บ.ก.).
A History of the English language
. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-71799-1
Northern Ireland Statistics and Research Agency (2012).
"Census 2011: Key Statistics for Northern Ireland December 2012"
(PDF)
Statistics Bulletin
. Table KS207NI: Main Language. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 24 December 2012
. สืบค้นเมื่อ
16 December
2014
Northrup, David (2013).
How English Became the Global Language
. Palgrave Macmillan.
ISBN
978-1-137-30306-6
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 March
2015
O'Dwyer, Bernard (2006).
Modern English Structures, second edition: Form, Function, and Position
. Broadview Press.
Office for National Statistics (4 March 2013).
"Language in England and Wales, 2011"
2011 Census Analysis
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
16 December
2014
"Oxford Learner's Dictionaries"
. Oxford.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 9 February 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 February
2015
Patrick, P. L. (2006a).
"Jamaica: Language Situation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
88–90.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01760-0
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Patrick, P. L. (2006b).
"English, African-American Vernacular"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
159–163.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/05092-6
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Payne, John; Huddleston, Rodney (2002). "5. Nouns and noun phrases". ใน Huddleston, R.; Pullum, G. K. (บ.ก.).
The Cambridge Grammar of English
. Cambridge: Cambridge University Press. pp.
323–522.
Phillipson, Robert (28 April 2004).
English-Only Europe?: Challenging Language Policy
. Routledge.
ISBN
978-1-134-44349-9
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
15 February
2015
Richter, Ingo (2012).
"Introduction"
. ใน Richter, Dagmar; Richter, Ingo; Toivanen, Reeta; และคณะ (บ.ก.).
Language Rights Revisited: The challenge of global migration and communication
. BWV Verlag.
ISBN
978-3-8305-2809-8
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
Roach, Peter (2009).
English Phonetics and Phonology
(4th
ed.). Cambridge.
Robinson, Orrin
(1992).
Old English and Its Closest Relatives: A Survey of the Earliest Germanic Languages
. Stanford University Press.
ISBN
978-0-8047-2221-6
. สืบค้นเมื่อ
5 April
2015
Romaine, Suzanne (1982). "English in Scotland". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
56–83.
ISBN
978-3-12-533872-2
Romaine, Suzanne (1999). "Chapter 1: Introduction". ใน Romaine, Suzanne (บ.ก.).
Cambridge History of the English Language
. Vol.
IV: 1776–1997. Cambridge University Press. pp.
01–56.
doi
10.1017/CHOL9780521264778.002
ISBN
978-0-521-26477-8
Romaine, S. (2006).
"Language Policy in Multilingual Educational Contexts"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
584–596.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/00646-5
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
"The Routes of English"
. 1 August 2015.
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 October 2015
. สืบค้นเมื่อ
9 August
2015
Rowicka, G. J. (2006).
"Canada: Language Situation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
194–195.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01848-4
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Rubino, C. (2006).
"Philippines: Language Situation"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
323–326.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01736-3
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Ryan, Camille (August 2013).
"Language Use in the United States: 2011"
(PDF)
American Community Survey Reports
. p.
1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 5 February 2016
. สืบค้นเมื่อ
16 December
2014
Sailaja, Pingali (2009).
Indian English
. Dialects of English. Edinburgh University Press.
ISBN
978-0-7486-2595-6
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 23 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
5 April
2015
Schiffrin, Deborah (1988).
Discourse Markers
. Studies in Interactional Sociolinguistics. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-35718-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
5 April
2015
Schneider, Edgar (2007).
Postcolonial English: Varieties Around the World
. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-53901-2
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
5 April
2015
Schönweitz, Thomas (2001). "Gender and Postvocalic /r/ in the American South: A Detailed Socioregional Analysis".
American Speech
76
(3): 259–285.
doi
10.1215/00031283-76-3-259
S2CID
144403823
Shaywitz, Sally E. (2003).
Overcoming Dyslexia: A New and Complete Science-based Program for Reading Problems at Any Level
. A.A. Knopf.
ISBN
978-0-375-40012-4
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2015
. สืบค้นเมื่อ
3 April
2015
Sheidlower, Jesse (10 April 2006).
"How many words are there in English?"
Slate Magazine
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 16 September 2011
. สืบค้นเมื่อ
2 April
2015
The problem with trying to number the words in any language is that it's very hard to agree on the basics. For example, what is a word?
Scheler, Manfred (1977).
Der englische Wortschatz
English Vocabulary
(ภาษาเยอรมัน). Berlin: E. Schmidt.
ISBN
978-3-503-01250-3
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 March 2017
. สืบค้นเมื่อ
18 June
2017
Smith, Jeremy J. (2009).
Old English: a linguistic introduction
. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-86677-4
Statistics Canada (22 August 2014).
"Population by mother tongue and age groups (total), 2011 counts, for Canada, provinces and territories"
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2018
. สืบค้นเมื่อ
25 March
2015
Statistics New Zealand (April 2014).
"2013 QuickStats About Culture and Identity"
(PDF)
. p.
23. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
(PDF)
เมื่อ 15 January 2015
. สืบค้นเมื่อ
25 March
2015
Lehohla, Pali, บ.ก. (2012).
"Population by first language spoken and province"
(PDF)
Census 2011: Census in Brief
(PDF)
. Pretoria: Statistics South Africa. p.
23.
ISBN
978-0-621-41388-5
. Report No. 03‑01‑41.
เก็บ
(PDF)
จากแหล่งเดิมเมื่อ 13 November 2015.
Svartvik, Jan; Leech, Geoffrey (2006).
English – One Tongue, Many Voices
. Palgrave Macmillan.
ISBN
978-1-4039-1830-7
. สืบค้นเมื่อ
5 March
2015
Lane Gilmour (May 29, 2007).
"Review: Sociolinguistics: Leech; Svartvik (2006)"
Linguist List
Swan, M. (2006).
"English in the Present Day (Since ca. 1900)"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
149–156.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/05058-6
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Sweet, Henry (2014) [1892].
A New English Grammar
. Cambridge University Press.
Thomas, Erik R. (2008). "Rural Southern white accents". ใน Edgar W. Schneider (บ.ก.).
Varieties of English
. Vol.
2: The Americas and the Caribbean. de Gruyter. pp.
87–114.
doi
10.1515/9783110208405.1.87
ISBN
978-3-11-020840-5
Thomason, Sarah G.
Kaufman, Terrence
(1988).
Language Contact, Creolization and Genetic Linguistics
. University of California Press.
ISBN
978-0-520-91279-3
Todd, Loreto (1982). "The English language in West Africa". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
281–305.
ISBN
978-3-12-533872-2
Toon, Thomas E. (1982). "Variation in Contemporary American English". ใน Bailey, Richard W.; Görlach, Manfred (บ.ก.).
English as a World Language
. University of Michigan Press. pp.
210–250.
ISBN
978-3-12-533872-2
Toon, Thomas E. (1992). "Old English Dialects". ใน Hogg, Richard M. (บ.ก.).
The Cambridge History of the English Language
. Vol.
1: The Beginnings to 1066. Cambridge University Press. pp.
409–451.
ISBN
978-0-521-26474-7
Trask, Larry; Trask, Robert Lawrence (2010).
Why Do Languages Change?
. Cambridge University Press.
ISBN
978-0-521-83802-3
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
5 March
2015
Trudgill, Peter (1999).
The Dialects of England
(2nd
ed.). Oxford: Blackwell.
ISBN
978-0-631-21815-9
Trudgill, Peter (2006).
"Accent"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. p.
14.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/01506-6
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Trudgill, Peter; Hannah, Jean (2002).
International English: A Guide to the Varieties of Standard English
(4th
ed.). London: Hodder Education.
ISBN
978-0-340-80834-4
Trudgill, Peter; Hannah, Jean (2008).
International English: A Guide to the Varieties of Standard English
(5th
ed.). London: Arnold.
ISBN
978-0-340-97161-1
. คลังข้อมูลเก่าเก็บจาก
แหล่งเดิม
เมื่อ 2 April 2015
. สืบค้นเมื่อ
26 March
2015
United Nations (2008).
"Everything You Always Wanted to Know About the United Nations"
. สืบค้นเมื่อ
4 April
2015
The working languages at the UN Secretariat are English and French.
Wardhaugh, Ronald (2010).
An Introduction to Sociolinguistics
. Blackwell textbooks in Linguistics; 4 (Sixth
ed.). Wiley-Blackwell.
ISBN
978-1-4051-8668-1
Watts, Richard J. (2011).
Language Myths and the History of English
. Oxford University Press.
doi
10.1093/acprof:oso/9780195327601.001.0001
ISBN
978-0-19-532760-1
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 March 2015
. สืบค้นเมื่อ
10 March
2015
Larry LaFond (April 6, 2012).
"Review: Applied Ling.; General Ling.; Ling. Theories; Socioling.: Watts (2011)"
Linguist List
แม่แบบ:Accents of English
Wojcik, R. H. (2006).
"Controlled Languages"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
139–142.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/05081-1
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
Wolfram, W. (2006).
"Variation and Language: Overview"
. ใน Brown, Keith (บ.ก.).
Encyclopedia of language & linguistics
. Elsevier. pp.
333–341.
doi
10.1016/B0-08-044854-2/04256-5
ISBN
978-0-08-044299-0
เก็บ
จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 August 2020
. สืบค้นเมื่อ
6 February
2015
โดยทาง
ScienceDirect
(อาจจำเป็นต้องสมัครสมาชิกหรือเนื้อหาอาจมีอยู่ในห้องสมุด)
แหล่งข้อมูลอื่น
ภาษาอังกฤษ
ที่
โครงการพี่น้อง
ของวิกิพีเดีย
หาความหมาย
จากวิกิพจนานุกรม
ภาพและสื่อ
จากคอมมอนส์
คำคม
จากวิกิคำคม
หนังสือ
จากวิกิตำรา
ข้อมูล
จากวิกิสนเทศ
Accents of English from Around the World (University of Edinburgh)
Sound files comparing how 110 words are pronounced in 50 English accents from around the world
International Dialects of English Archive – recordings of English dialects and international L2 accents
ภาษาราชการใน
องค์การสหประชาชาติ
อาหรับ
จีน
อังกฤษ
ฝรั่งเศส
รัสเซีย
สเปน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ภาษาราชการใน
สหภาพยุโรป
กรีก
โครเอเชีย
เช็ก
ดัตช์
เดนมาร์ก
บัลแกเรีย
โปรตุเกส
โปแลนด์
ฝรั่งเศส
ฟินแลนด์
มอลตา
เยอรมัน
โรมาเนีย
ลัตเวีย
ลิทัวเนีย
สเปน
สโลวัก
สโลวีเนีย
สวีเดน
อังกฤษ
อิตาลี
เอสโตเนีย
ไอริช
ฮังการี
ภาษาทางการ
ของ
ประเทศอินเดีย
ระดับสหภาพ
ฮินดี
อังกฤษ
ตามรัฐธรรมนูญอินเดีย
กงกัณ
กันนาดา
กัศมีร์
คุชราต
โดกรี
เตลูกู
ทมิฬ
เนปาล
เบงกอล
โบโด
ปัญจาบ
มณีปุระ
มราฐี
มลยาฬัม
ไมถิลี
สันถาลี
สันสกฤต
สินธ์
อัสสัม
อูรดู
โอริยะ
ฮินดี
ระดับรัฐ
อังคิกา
โภชปุระ
ฉัตตีสครห์
กาโร
กูรุง
โฮ
Kamatapuri
Kharia
คาซี
Khortha
กอกบอรอก
Kurmali
Kurukh
เลปชา
ลิมบู
มคธ
มาคัร
มีโซ
มุนดารี
เนวาร์
Rai
รังปุระ
Sadri
เศรปา
สิกขิม
สุนุวาร์
ตามาง
ภาษาราชการ
และภาษาที่สำคัญของประเทศสมาชิก
อาเซียน
ภาษาราชการ
(ประเทศสมาชิก)
กัมพูชา
ภาษาเขมร
ไทย
ภาษาไทย
บรูไน
ภาษามลายู
พม่า
ภาษาพม่า
ฟิลิปปินส์
ภาษาฟิลิปปินส์
ภาษาอังกฤษ
มาเลเซีย
ภาษามลายู
ลาว
ภาษาลาว
เวียดนาม
ภาษาเวียดนาม
สิงคโปร์
ภาษามลายู
ภาษาอังกฤษ
ภาษาจีนมาตรฐาน
ภาษาทมิฬ
อินโดนีเซีย
ภาษาอินโดนีเซีย
ภาษาราชการของประเทศสังเกตการณ์
ติมอร์-เลสเต
ภาษาเตตุน
ภาษาโปรตุเกส
ปาปัวนิวกินี
ภาษาอังกฤษ
ตอกปีซิน
ภาษาฮีรีโมตู
ภาษาเฉพาะถิ่นที่สำคัญ
กัมพูชา
ภาษาจาม
ไทย
ภาษามลายูปัตตานี
บรูไน
ภาษามลายูบรูไน
พม่า
ภาษากะเหรี่ยง
ภาษากะชีน
ภาษาไทใหญ่
ภาษามอญ
ภาษายะไข่
ภาษาโรฮีนจา
ฟิลิปปินส์
ภาษาเซบัวโน
ภาษาตากาล็อก
ภาษาอีโลกาโน
ภาษามากินดาเนา
ลาว
ภาษาม้ง
เวียดนาม
ภาษาไทดำ
อินโดนีเซีย
ภาษาชวา
ภาษาซุนดา
ภาษาบาหลี
ภาษาอาเจะฮ์
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน
นานาชาติ
GND
FAST
ประจำชาติ
สหรัฐ
ฝรั่งเศส
BnF data
ญี่ปุ่น
เช็กเกีย
สเปน
ลัตเวีย
สวีเดน
อิสราเอล
อื่น ๆ
IdRef
พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์
สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่
เข้าถึงจาก "
หมวดหมู่
Language articles with Linguasphere code
ISO language articles citing sources other than Ethnologue
ภาษาอังกฤษ
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก
ภาษาในสหราชอาณาจักร
ภาษาในประเทศแคนาดา
ภาษาในสหรัฐ
ภาษาในประเทศอินเดีย
ภาษาในประเทศนิวซีแลนด์
ภาษาในประเทศออสเตรเลีย
ภาษาในประเทศแอฟริกาใต้
ภาษาในประเทศกายอานา
ภาษาในประเทศจาเมกา
ภาษาประธาน–กริยา–กรรม
หมวดหมู่ที่ซ่อนอยู่:
ตรวจภาษา
หน้าที่ถูกกึ่งป้องกันไม่มีกำหนดวิกิพีเดีย
บทความที่มีลิงก์ไปภาษาอื่นในส่วนเนื้อหา
บทความภาษาที่อ้างถึงเอทโนล็อก 26
ภาษาที่มีรหัส ISO 639-2
ภาษาที่มีรหัส ISO 639-1
บทความที่มีข้อความภาษาอังกฤษ
CS1 maint: multiple names: authors list
CS1 maint: bot: original URL status unknown
บทความที่เนื้อหาบางส่วนรอเพิ่มเติม
บทความทั้งหมดที่เนื้อหาบางส่วนรอเพิ่มเติม
Webarchive template wayback links
CS1 errors: dates
หน้าที่ใช้ลิงก์พิเศษ ISBN
หน้าที่มีสัทอักษรสากลไม่ระบุภาษา
แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ลิงก์ตรงกับวิกิสนเทศ
Pages containing links to subscription-or-libraries content
CS1: long volume value
CS1 แหล่งที่มาภาษาเยอรมัน (de)
หน้าที่ใช้กล่องโครงการพี่น้องที่ซ่อนวิกิสนเทศ
หน้าที่มีข้อผิดพลาดการอ้างอิง
ภาษาอังกฤษ
เพิ่มหัวข้อ