Song-dynastie

Synopsis

De Song-dynastie (960-1279) was de meest welvarende dynastie in de Chinese geschiedenis op economisch en cultureel gebied, met een BBP dat meer dan 60% van het wereldtotaal uitmaakte. Drie van de vier grote uitvindingen – het kompas, buskruit en de boekdrukkunst – bereikten hun volwassenheid tijdens de Song-periode. Song-poëzie wordt beschouwd als het hoogtepunt van de Chinese literatuur, met vertegenwoordigers als Su Shi, Li Qingzhao en Xin Qiji. Het schilderij "Langs de rivier tijdens het Qingming Festival" toont de welvaart van de Noordelijke Song. Kaifeng en Lin'an waren destijds de grootste steden ter wereld. De cultuur van de Song-dynastie werd door de Japanse geleerde Naitō Konan beschouwd als het begin van het moderne China.

Overzicht

De Song-dynastie (960-1279 na Christus) was de meest welvarende en cultureel ontwikkelde dynastie in de Chinese geschiedenis. Ze is verdeeld in de Noordelijke Song (960-1127) en de Zuidelijke Song (1127-1279) en duurde 319 jaar. Hoewel de Song-dynastie militair relatief zwak was, bereikte ze het hoogtepunt van de Chinese feodale samenleving op economisch, cultureel, technologisch en artistiek gebied. De Britse geleerde Joseph Needham prees de Song-dynastie als de gouden eeuw van de Chinese natuurwetenschappen. De Japanse geleerde Naitō Konan stelde de theorie van de vroegmoderne periode van de Song voor, waarbij hij de Song-dynastie beschouwde als het beginpunt van de moderne Chinese samenleving.

Het economische volume van de Song-dynastie was destijds ver vooruit op de rest van de wereld. Naar schatting bedroeg het BBP van de Song meer dan 60% van het wereldtotaal, en het BBP per hoofd van de bevolking overtrof dat van het Europa uit dezelfde periode aanzienlijk. De Noordelijke Song-hoofdstad Kaifeng en de Zuidelijke Song-hoofdstad Lin'an (het huidige Hangzhou) waren destijds de grootste en meest welvarende steden ter wereld, met een bevolking van meer dan een miljoen. Zhang Zeduan's schilderij "Langs de Rivier tijdens het Qingming Festival" beeldt levendig de welvaart van Kaifeng tijdens de Noordelijke Song uit – herbergen en theehuizen in grote aantallen, handelsschepen die af en aan varen, en straten vol met mensen.

Belangrijke Keizers

Keizer Taizu van Song, Zhao Kuangyin, is een van de meest legendarische stichtende keizers in de Chinese geschiedenis. Oorspronkelijk was hij de commandant van de keizerlijke garde van de latere Zhou-dynastie. In 960 werd hij door zijn ondergeschikten bij de Chankao-post in het geel gekleed en uitgeroepen tot keizer, waarmee hij de Song-dynastie stichtte zonder bloedvergieten. Na zijn troonsbestijging ontnam hij op ingenieuze wijze, tijdens een wijnfeest, militaire bevelhebbers met grote macht hun gezag, waardoor hij militaire verdeeldheid voorkwam en de basis legde voor het nationale beleid van de Song dat civiel bestuur boven militair bestuur stelde.

Keizer Huizong van Song, Zhao Ji, is de keizer met de hoogste artistieke prestaties in de Chinese geschiedenis. Hij creëerde het unieke "slanke goud"-kalligrafiestijl en zijn gedetailleerde bloem- en vogelschilderijen waren uitzonderlijk verfijnd. Zijn artistieke talent kon echter zijn politieke mislukking niet redden – tijdens de Jingkang-incident werden Keizer Huizong en Keizer Qinzong gevangengenomen door de Jin-troepen, wat het einde van de Noordelijke Song betekende. Het tragische lot van deze artistiek begaafde keizer is hartverscheurend.

Vier Grote Uitvindingen

Drie van de Vier Grote Uitvindingen (kompas, drukkunst, buskruit) ondergingen belangrijke doorbraken of werden volwassen toegepast tijdens de Song-dynastie. Bi Sheng vond tijdens de Noordelijke Song de beweegbare letterdruk uit, ongeveer 400 jaar eerder dan de Europese Gutenberg-drukpers. Het kompas werd tijdens de Song-dynastie op grote schaal gebruikt in de zeevaart, wat leidde tot een ongekende bloei van de Chinese maritieme handel. Buskruitwapens werden op grote schaal ingezet op de slagvelden van de Song, waaronder raketten en kanonnen.

Ci-poëzie van de Song

De Ci-poëzie van de Song is, samen met de Tang-poëzie, een ander hoogtepunt in de geschiedenis van de Chinese literatuur. Tang-poëzie legt de nadruk op regels en stemming, terwijl Song-ci vrijer en levendiger is, met afwisselende lange en korte zinnen die rijkere en subtielere emoties kunnen uitdrukken. Su Shi introduceerde de Haojang-stijl (vrijmoedige stijl) en bevrijdde de ci van de beperkte thema's van liefde en sentiment. Li Qingzhao wordt beschouwd als de meest getalenteerde vrouw door de eeuwen heen; haar vroege ci zijn fris en elegant, terwijl haar latere werk, vanwege het verlies van haar land en familie, somber en bitter is. Xin Qiji was de grootste patriottische ci-dichter van de Zuidelijke Song; zijn gedichten staan vol met de ambitie om verloren grondgebied te heroveren en de verontwaardiging over onvervulde ambities.

Het Leven tijdens de Song

De Song-dynastie was de meest gericht op levenskwaliteit in het oude China. De Song-mensen streefden naar de vier eleganties – het zetten van thee, het branden van wierook, bloemschikken en het ophangen van schilderijen – en verhieven het dagelijks leven tot een kunstvorm. Het stadsleven tijdens de Song was rijk en gevarieerd – wijnhuizen en theehuizen waren overal te vinden, entertainmentdistricten (Wazi en Goulan) waren levendig, en nachtmarkten duurden de hele nacht. Su Shi's regel "De ware smaak van het menselijk leven ligt in eenvoudige vreugde" verwoordt het verlangen van de Song-mensen naar een verfijnd leven.

Referenties

1. Baidu Baike: https://baike.baidu.com/item/宋朝
2. Wikipedia: https://zh.wikipedia.org/zh-cn/宋朝
3. Langs de Rivier tijdens het Qingming Festival: https://baike.baidu.com/item/清明上河图
4. Song-ci: https://baike.baidu.com/item/宋词