Dunhuang Mogao-grotten

Synopsis

De Mogao-grotten, ook bekend als de Duizend Boeddha-grotten, bevinden zich aan de oostelijke voet van de Mingsha-berg in het zuidoosten van Dunhuang, provincie Gansu. Het is 's werelds grootste en rijkste bestaande schatkamer van boeddhistische kunst. Er zijn 735 grotten bewaard gebleven, met muurschilderingen van meer dan 45.000 vierkante meter en 2.415 gekleurde beelden. In 1987 werden ze opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst als een kruispunt van beschavingen langs de Zijderoute.

Overzicht

De Mogao-grotten, ook wel bekend als de Duizend Boeddha-grotten, bevinden zich op de kliffen aan de oostelijke rand van de Mingsha-berg, ongeveer 25 kilometer ten zuidoosten van Dunhuang in de provincie Gansu. De bouw begon tijdens de periode van de Zestien Koninkrijken van de Oostelijke Jin-dynastie (366 na Christus) en ging door gedurende vele dynastieën, waaronder de Zestien Koninkrijken, de Noordelijke Dynastieën, Sui, Tang, Vijf Dynastieën, Westelijke Xia en Yuan, wat een periode van ongeveer duizend jaar beslaat. De Mogao-grotten vormen 's werelds grootste en rijkste schat aan boeddhistische kunst. Er zijn 735 grotten, waarvan 492 goed bewaard zijn gebleven, met muurschilderingen van meer dan 45.000 vierkante meter en 2.415 beschilderde beelden. In 1987 werden de Mogao-grotten opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Gelegen op een strategisch punt langs de Zijderoute, waren de Mogao-grotten niet alleen een tussenstation voor handel tussen oost en west, maar ook een ontmoetingsplaats voor religie, cultuur en kennis. Culturen uit Centraal-China, Centraal-Azië, India en zelfs verder weg kwamen hier samen en botsten, wat resulteerde in een unieke Dunhuang-kunststijl. De muurschilderingen en beschilderde beelden in de grotten omvatten boeddhistische sutra-illustraties, schenkersportretten, landschapsschilderingen, vliegende apsara's en plafondpatronen, en vormen als het ware een duizend jaar oude beschavingsgeschiedenis uitgehouwen in de rotswanden.

Historische ontwikkeling

In 366 na Christus groef de monnik Le Zun de eerste grot in de kliffen aan de oostelijke rand van de Mingsha-berg. In de daaropvolgende dynastieën werd de site voortdurend uitgebreid. De Sui- en Tang-dynastieën vormden de bloeiperiode van de Mogao-grotten; meer dan de helft van de bestaande grotten werd tijdens de Tang-dynastie uitgehouwen, waarbij de muurschilderingen uit de hoogtijdagen van de Tang de hoogste artistieke kwaliteit vertonen. Na de Song-dynastie, met het verval van de Zijderoute, nam het belang van de Mogao-grotten geleidelijk af.

In 1900 ontdekte de taoïstische priester Wang Yuanlu bij toeval de 'Bibliotheekgrot' (Grot 17) tijdens het opruimen van zand. In de grot werden meer dan 50.000 kostbare artefacten gevonden, waaronder manuscripten, documenten en zijdeschilderingen uit de 4e tot de 11e eeuw, wat de wereld schokte. Deze ontdekking trok grote aandacht van de internationale academische wereld en leidde tot de oprichting van de speciale discipline 'Dunhuangologie'. Helaas zijn veel van deze artefacten in de moderne tijd naar het buitenland verdwenen en verspreid geraakt over musea in landen zoals het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Rusland en Japan.

Belangrijkste grotten en kunstschatten

Bezoekersinformatie

Culturele betekenis

De Mogao-grotten zijn niet alleen een schatkamer van boeddhistische kunst, maar ook een getuigenis van de vermenging van diverse beschavingen langs de Zijderoute. De muurschilderingen bevatten talloze scènes die het sociale leven in de oudheid weerspiegelen, zoals landbouw, huwelijken, handelsreizen, muziek, dans en sport, en bieden onvervangbaar visueel materiaal voor de studie van het oude Chinese samenleving.

Het beeld van de vliegende apsara is een van de meest representatieve symbolen van de Dunhuang-kunst. In muurschilderingen van de Noordelijke Liang tot de Yuan-dynastie onderging het apsara-beeld een evolutie van robuust naar verfijnd, en van Centraal-Aziatische naar Centraal-Chinese stijl, wat de veranderingen in de Chinese artistieke esthetiek gedurende duizend jaar weerspiegelt. Tegenwoordig is de apsara een iconisch beeld geworden voor Dunhuang en zelfs voor de Chinese cultuur.

Het Dunhuang Research Institute heeft een enorme bijdrage geleverd aan de bescherming en studie van de Mogao-grotten. Met behulp van digitale technologie heeft het instituut hoogwaardige digitale opnames van een groot aantal grotten voltooid, waardoor muurschilderingen permanent bewaard en virtueel tentoongesteld kunnen worden, en zo een 'Chinese oplossing' biedt voor cultureel erfgoedbehoud.

Referenties

1. Officiële website Dunhuang Research Institute: https://www.dha.ac.cn/skxl/mgk.htm
2. Baidu Baike: https://baike.baidu.com/item/莫高窟/303038
3. Wikipedia: https://zh.wikipedia.org/zh-cn/莫高窟