Chinese Muur

Synopsis

De Grote Muur is het grootste militaire verdedigingswerk uit het oude China. De bouw begon in de periode van de Lente en Herfst en de Strijdende Staten. Na de eenwording door Qin Shi Huang werden de verschillende delen verbonden tot een compleet verdedigingssysteem. Na meer dan 20 dynastieën van aanbouw is de Ming-dynastie Muur het best bewaard gebleven. Met een totale lengte van meer dan 21.000 kilometer werd het in 1987 opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Secties zoals Badaling, Mutianyu en Simatai hebben elk hun eigen kenmerken en zijn een symbool en trots van de Chinese natie.

Overzicht

De Chinese Muur is het grootste militaire verdedigingswerk uit het oude China en een van de grootste bouwkundige prestaties in de geschiedenis van de menselijke beschaving. De bouw van de muur begon meer dan 2000 jaar geleden tijdens de Periode van Lente en Herfst en de Strijdende Staten. Na verbouwingen en uitbreidingen gedurende meer dan 20 dynastieën, waaronder de Qin, Han en Ming, vormde het uiteindelijk een enorm verdedigingssysteem dat Noord-China doorkruist. Volgens meetgegevens van de Nationale Administratie voor Cultureel Erfgoed is de totale lengte van de muur meer dan 21.000 kilometer, waarmee het het grootste enkelvoudige bouwproject is dat de mensheid ooit heeft ondernomen. In 1987 werd de Chinese Muur door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst en werd het een gedeeld cultureel erfgoed voor de hele mensheid.

De Chinese Muur is niet slechts een geïsoleerde muur, maar een compleet verdedigingssysteem met de muur als hoofdstructuur, gecombineerd met een groot aantal forten, wachttorens, uitkijkposten en signalen. Het belichaamt het zweet en de wijsheid van de Chinese natie gedurende duizenden jaren en is niet alleen een meesterwerk van oude militaire verdediging, maar ook een symbool van de geest van de Chinese natie. De muur slingert zich door steile bergketens, oversteekt graslanden, woestijnen en gobi-gebieden, en ligt als een gigantische draak over het Chinese landschap. Zijn grootsheid laat de wereld in verbazing achter.

Historische Evolutie

De bouwgeschiedenis van de Chinese Muur kan worden onderverdeeld in verschillende belangrijke fasen.

Tijdens de Periode van Lente en Herfst en de Strijdende Staten (770 v.Chr. - 221 v.Chr.) begonnen verschillende staten muren te bouwen langs hun grenzen voor onderlinge verdediging. Dit was de vroegste vorm van de muur. De Qi Muur, Chu Muur en Zhao Muur zijn producten uit deze periode.

Na de eenwording van China door Qin Shi Huang (rond 220 v.Chr.) werden de bestaande noordelijke muren van staten zoals Yan, Zhao en Qin met elkaar verbonden om een compleet verdedigingssysteem te vormen tegen de zuidelijke invasies van de Xiongnu uit het noorden. Qin Shi Huang mobiliseerde een enorme hoeveelheid arbeiders voor de bouw, volgens historische verslagen honderdduizenden. De Qin Muur strekte zich uit van Lintao (het huidige Gansu) in het westen tot Liaodong in het oosten, met een lengte van meer dan tienduizend li. Hier komt de naam 'Wanli Changcheng' (Tienduizend Li Lange Muur) vandaan.

De Han-dynastie was een nieuwe piekperiode in de bouw van de muur. Keizer Wu van Han liet de muur westwaarts uitbreiden tot voorbij de Yumenguan en Yangguan-passen om de Zijderoute te beschermen. De Han Muur had een totale lengte van meer dan 10.000 kilometer en is de langste muur in de Chinese geschiedenis.

De Ming-dynastie (1368 - 1644) voerde de laatste grootschalige verbouwingen aan de muur uit. De Ming Muur strekte zich uit van de Hushan bij de Yalu-rivier in het oosten tot de Jiayuguan in het westen, met een totale lengte van ongeveer 8.851 kilometer. Het grootste deel van de muur dat we vandaag zien, is gebouwd tijdens de Ming-dynastie. De Ming Muur was voornamelijk van baksteen en steen, met uitstekende bouwtechnieken en relatief goed bewaard gebleven.

Beroemde Secties

Architectonische Kenmerken

De bouw van de Chinese Muur paste zich aan de lokale omstandigheden aan, wat de uitstekende wijsheid van de oude ambachtslieden weerspiegelt. In bergachtige gebieden werd de muur langs bergkammen gebouwd, gebruikmakend van het terreinvoordeel. Op vlaktes was de muur hoog en stevig, aangevuld met signaaltorens en wachttorens. In woestijngebieden werden lagen riet en tamariskentakken gebruikt.

De hoofdstructuur van de muur omvat de muur zelf, pasdoorgangen, signaaltorens en wachttorens. De muur is over het algemeen 4 tot 5 meter breed, breed genoeg voor vijf paarden naast elkaar of tien mensen in de breedte. Signaaltorens waren faciliteiten voor het doorgeven van militaire informatie; overdag werd rook gebruikt, 's nachts vuur, waardoor informatie binnen korte tijd honderden kilometers kon worden doorgegeven. Pasdoorgangen waren belangrijke doorgangen en militaire bolwerken langs de muur. Shanhaiguan, Juyongguan en Jiayuguan zijn allemaal beroemde passen.

Culturele Betekenis

De Chinese Muur is een van de belangrijkste culturele symbolen van de Chinese natie. Het is niet alleen een meesterwerk van oude militaire verdedigingswerken, maar ook een symbool van de onverzettelijke geest van de Chinese beschaving. De bouw van de muur besloeg meer dan tweeduizend jaar en belichaamt het zweet en de wijsheid van talloze arbeiders. Het weerspiegelt de nationale geest van eenheid en vastberadenheid van de Chinese natie in het gezicht van externe bedreigingen.

In 1987 werd de Chinese Muur door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Het Werelderfgoedcomité oordeelde: "De Chinese Muur is absoluut geen eenvoudige, geïsoleerde muur, maar een verdedigingswerk dat voortdurend werd gebouwd van de 3e eeuw v.Chr. tot de 17e eeuw n.Chr. Het weerspiegelt de groei en het verval van de keizerlijke macht in China. De muur markeerde ook de grens tussen de agrarische en de nomadische beschavingen en bevorderde objectief de economische en culturele uitwisseling en integratie tussen noord en zuid."

Referenties

1. UNESCO Werelderfgoedcentrum: https://whc.unesco.org/en/list/438
2. Baidu Baike: https://baike.baidu.com/item/长城/14251
3. Wikipedia: https://zh.wikipedia.org/zh-cn/长城