Wanderer's Song - Meng Jiao

Synopsis

"Wanderer's Song" is een beroemd gedicht van de Tang-dynastie dichter Meng Jiao. "Wie zegt dat het hart van een klein gras de warmte van de drie lentemaanden kan vergelden?" wordt beschouwd als een van de meest ontroerende Chinese gedichten die de moederliefde bezingt.

Overzicht

"Het Lied van de Reizende Zoon" is het meesterwerk van de Tang-dynastie dichter Meng Jiao, een gedicht dat de moederliefde verheerlijkt. Meng Jiao leefde een leven in armoede en wist pas op 50-jarige leeftijd het Jinshi-examen te behalen. Dit gedicht drukt de diepe dankbaarheid van een reizende zoon jegens zijn moeder uit en is een van de meest ontroerende Chinese gedichten over moederliefde.

Originele tekst

In de handen van een liefdevolle moeder, een draad,
Op het lichaam van de reizende zoon, een kleed.
Voor vertrek naad naad dichtgenaaid,
Uit angst dat zijn terugkeer lang wordt uitgesteld.
Wie zegt dat het hart van een grassprietje,
De warmte van de lentezon kan vergoeden?

Appreciatie

Een zachtaardige moeder houdt naald en draad in handen en naait kleding voor haar zoon die op het punt staat te vertrekken. Vlak voor zijn vertrek naait ze steek voor steek dicht op elkaar, bezorgd dat haar zoon pas na lange tijd zal terugkeren. Wie zegt dat de piëteit, klein als een grassprietje, de grote moederliefde kan vergoeden, die als het zonlicht in de lente is? De laatste twee regels gebruiken de metafoor van het grassprietje en de lentezon om de grootsheid van moederliefde en de diepe genegenheid die kinderen moeilijk kunnen terugbetalen, uit te drukken.

Auteur Introductie

Referentiemateriaal

1. "Complete Tang Gedichten" Volume 372
2. Peng Dingqiu "Complete Tang Gedichten"