Suikerspin

Synopsis

Tanghulu is een traditionele Chinese straatsnack, gemaakt van meidoornbessen bedekt met een laagje kristalsuikersiroop, rood glanzend en helder, zoet en zuur van smaak. Het vindt zijn oorsprong in de Zuidelijke Song-dynastie en is verbonden met de behandeling van een keizerlijke concubine van keizer Guangzong. Van Peking tot het hele land is tanghulu een van de meest herkenbare typisch Chinese snacks en ook het warmste winterstraatbeeld.

Overzicht

Tanghulu is een van de meest iconische traditionele straatsnacks van China, gemaakt door verse Chinese meidoornvruchten aan bamboestokjes te rijgen en te bedekken met een laag transparante, knapperige kandijsuikersiroop. Het eindproduct is felrood en glanzend, van buiten knapperig en van binnen zacht, zoet en zuur van smaak. Het is niet alleen een heerlijke snack, maar ook een van de meest herkenbare symbolen van de Chinese eetcultuur. Op de koude winterstraten vormen rijen felrode tanghulu-stokjes, gestoken in een rieten houder, een van de warmste en meest unieke alledaagse straattaferelen in steden in Noord-China.

De geschiedenis van tanghulu gaat terug tot de Zuidelijke Song-dynastie. Volgens de legende kreeg de favoriete concubine van keizer Song Guangzong een vreemde ziekte; ze werd geel en mager en had geen eetlust. Een rondreizende dokter stelde voor om kandijsuiker samen met meidoornvruchten te koken. Nadat de concubine dit innam, genas ze inderdaad. Deze methode verspreidde zich daarna onder het gewone volk en evolueerde, na voortdurende verfijningen, tot de hedendaagse tanghulu: meidoorn aan een bamboestokje gedoopt in kandijsuiker.

Historische oorsprong

Het meest verspreide verhaal over de oorsprong van tanghulu speelt zich af tijdens de Shaoxi-periode van de Zuidelijke Song-dynastie. De meest geliefde concubine van keizer Zhao Dun (Song Guangzong), Concubine Huang, kreeg een vreemde ziekte. Ze had de hele dag geen eetlust, en de keizerlijke artsen konden haar met allerlei kostbare medicijnen niet genezen. Ten einde raad liet de keizer een oproep plaatsen voor een arts. Een volksdokter nam de oproep aan en ging het paleis binnen. Na haar pols te hebben gevoeld, schreef hij een onverwacht recept voor: kook kandijsuiker met rode vruchten (meidoorn) en eet hiervan vijf tot tien stuks voor elke maaltijd.

Nadat Concubine Huang dit volgens de voorschriften had ingenomen, kreeg ze inderdaad weer eetlust en genas ze. Later verspreidde deze zoetzure kandijsuiker-meidoorncombinatie zich onder het volk. Gewone mensen reden de meidoornvruchten aan stokjes en doopten ze in kandijsuiker, wat het eten gemakkelijker maakte. Dit was de voorloper van tanghulu. Tegen de Ming- en Qing-dynastieën was tanghulu al de populairste straatsnack in Peking geworden.

Vanuit medisch oogpunt was het recept van deze dokter logisch. Meidoorn heeft de eigenschappen om voedselvertering te bevorderen, stagnatie te verlichten en de bloedsomloop te stimuleren. Gecombineerd met de zoetheid van kandijsuiker kan het de eetlust opwekken en de spijsvertering bevorderen zonder te zuur te zijn. Het is een uitstekend voorbeeld van voedsel dat ook als medicijn dient.

Regionale specialiteiten

Productieproces

Tanghulu lijkt eenvoudig, maar goed maken is niet gemakkelijk. De sleutel ligt in het vuur bij het koken van de suiker. Doe witte suiker of kandijsuiker in een pan, voeg een beetje water toe en laat het op laag vuur sudderen. Wanneer de temperatuur van de siroop ongeveer 150 graden Celsius bereikt, wordt de kleur lichtgeel. Doop een eetstokje erin en dompel het in koud water; de siroop stolt onmiddellijk tot een hard, knapperig suikerbolletje. Dan is de siroop klaar.

Het vuur bij het koken van de suiker is cruciaal voor succes. Als het vuur niet hoog genoeg is, wordt het suikerlaagje niet knapperig en plakkerig; als het te hoog is, wordt de siroop donkergeel en bitter. Ervaren meesters kunnen het vuur beoordelen op basis van de kleur van de siroop en de staat van de bubbels, een vaardigheid die jarenlange ervaring vereist.

Het dompelen in suiker is een andere techniek. Draai de geregen meidoorn snel één keer rond in de suikersiroop, zodat elke vrucht gelijkmatig bedekt wordt met een dun laagje suiker. Leg het vervolgens op een vlak oppervlak dat met eetbare olie is ingesmeerd om af te koelen. Een goede tanghulu vereist een dunne, gelijkmatige, glasheldere suikerlaag die bij de eerste hap knapperig breekt, waarbij de zuurheid van de meidoorn en de zoetheid van de suikerlaag perfect samensmelten.

Culturele betekenis

Tanghulu heeft een speciale plaats in de Chinese cultuur. Het is niet alleen een lekkernij, maar ook een onuitwisbare smaak in de jeugdherinneringen van velen. In steden in Noord-China is het teken van de winter niet de sneeuw, maar de straatverkopers van tanghulu en die rijen felrode, verleidelijke stokjes. Een roep van een tanghulu-verkoper kan bij mensen eindeloze heimwee oproepen naar warme wintermomenten.

Tanghulu is ook een belangrijk symbool van de Peking-cultuur. Op oude foto's en in films uit Peking is tanghulu bijna altijd aanwezig. Het symboliseert het alledaagse leven en de levendigheid van het oude Peking en is de meest toegankelijke culinaire herinnering van deze stad.

In recente jaren heeft tanghulu ook de landsgrenzen overschreden en aandacht getrokken in het buitenland. Op Chinese voedselfestivals in Zuid-Korea, Japan en Zuidoost-Azië is tanghulu vaak een van de populairste kraampjes. Sommige ondernemers hebben tanghulu gecombineerd met moderne elementen en verschillende innovatieve smaken geïntroduceerd, waardoor deze oude straatsnack nieuwe vitaliteit heeft gekregen.

Referenties

1. Baidu Baike: https://baike.baidu.com/item/糖葫芦
2. Wikipedia: https://zh.wikipedia.org/zh-cn/糖葫芦
3. China National Geographic: https://www.dili360.com