Shuidiaogetou——Su Shi

Synopsis

"Shuidiao Getou - Wanneer zal de maan helder zijn?" is een van de meest beroemde gedichten van Su Shi, geschreven tijdens het Midherfstfestival in het negende jaar van de Xining-periode onder keizer Shenzong van de Song-dynastie (1076). "Moge wij allen een lang leven leiden, en de maan delen over duizend mijlen" is een onsterfelijke regel geworden.

Overzicht

"Shuidiao Getou – Wanneer is de maan helder?" is een van de beroemdste ci-gedichten van de Noord-Song literator Su Shi, geschreven tijdens het Midherfstfestival in het negende jaar van Xining (1076). Op dat moment diende Su Shi als prefect in Mizhou (het huidige Zhucheng, Shandong). Dit gedicht, met de maan als thema, drukt de dichter zijn heimwee uit naar zijn jongere broer Su Zhe en wordt beschouwd als een tijdloos meesterwerk over de maan.

Originele tekst

Wanneer is de maan helder?
Ik hef mijn wijn en vraag het de blauwe hemel.
Ik weet niet in welk jaar het is
in de hemelse paleizen vanavond.
Ik wil met de wind naar huis terugvliegen,
maar vrees dat de jaden hallen en marmeren zalen
te hoog zijn, de kou niet te verdragen.
Ik dans en speel met mijn heldere schaduw –
hoe kan dit lijken op de wereld der mensen?

Ze draait langs de rode paviljoens,
daalt door gegraveerde ramen,
en schijnt op de slapelozen.
Er zou geen wrok moeten zijn,
maar waarom is ze juist vol als we gescheiden zijn?
Mensen kennen vreugde en verdriet, scheiding en hereniging,
de maan kent helderheid en duisternis, volheid en gebrek.
Dit is sinds mensenheugenis nooit perfect geweest.
Moge alleen alle geliefden gezond blijven,
en over duizend li samen van deze mooie maan genieten.

Appreciatie

Het eerste couplet opent met een vraag aan de maan: de dichter heft zijn wijnbeker en vraagt de hemel: sinds wanneer bestaat de heldere maan? Hij wil met de wind naar het maanpaleis vliegen, maar vreest dat de jaden hallen te hoog en te koud zijn. Liever danst hij onder de maan en speelt met zijn eigen schaduw – waar lijkt dit immers op het leven in de mensenwereld?

Het tweede couplet richt zich op zijn heimwee naar zijn broer. Het maanlicht draait langs de rode paviljoens, glijdt laag door de gegraveerde ramen en schijnt op hen die niet kunnen slapen. De dichter verzucht: mensen zouden geen wrok moeten koesteren, maar waarom is de maan juist vol wanneer mensen gescheiden zijn? Mensen kennen de wisselingen van vreugde en verdriet, scheiding en hereniging; de maan kent helderheid en duisternis, volheid en gebrek. Dit is van oudsher moeilijk perfect te maken. Moge alleen alle geliefden in deze wereld veilig en gezond blijven, en zelfs over duizend li samen van dit prachtige maanlicht genieten.

Auteurinformatie

Referentiemateriaal

1. Complete Ci-gedichten van de Song
2. Wang Shuizhao, Selectie van Su Shi
3. Lin Yutang, Biografie van Su Dongpo